Klassik Şərq poeziyasında şeirlә yazılmış avtobioqrafik əsər.
Tərcümeyi-halda müәllifin hәyatının әsas mәrhәlәlәri, peşәsi, mәşğuliyyәti, maraq dairәsi, dostları vә s. barəsindә mәlumat verilir. Tərcümeyi-hal özünün müәyyәn ünsürlәri ilә aşıq poeziyasındakı vücudnamələri xatırladır. Əski şairlәrin әsәrlәri onların hәyat vә fәaliyyәtini öyrәnmәk baxımından başlıca mәnbә olduğundan tәrcümeyi-halların әhәmiyyәti böyükdür. Bu mövzulu şeirlәrin konkret forması yoxdur. Daha çox məsnəvi, yaxud müxəmməs şәklindә yazılırdı.
Bir şəxsin öz həyatının əsas məqamlarını ardıcıl şəkildə təsvir etdiyi yazı növü.
Tərcümeyi-hal ictimai həyatın müxtəlif sahələrində istifadə edilir. Ali və orta ixtisas təhsili müəssisələrinə qəbul olunarkən, işə götürülərkən, mükafata təqdim olunarkən, hər hansı ictimai-siyasi təşkilata üzv qəbul olunarkən şəxsdən özü haqqında ətraflı məlumat vermək tələb olunur. Tərcümeyi-hala verilən tələblər bunlardır: 1) şəxsin doğulduğu il, ay, gün, yer (respublika, şəhər, rayon, kənd) dəqiq göstərilməlidir; 2) faktlar (həyatın mərhələləri, oxuduğu, işlədiyi yerlər, nailiyyətləri, ailə vəziyyəti və s.) ardıcıl sadalanmalıdır. Müasir dövrdə tərcümeyi-halın geniş yayılmış forması CV (curriculum vitae – həyatın gedişi) adlanır ki, bu forma standart blank əsasında doldurulur.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiŞəxs, hadisə, mənzərə və s.-nin lirik qəhrəmanda yaratdığı xoş hislərin, müsbət fikir və arzuların obrazlı ifadəsi.
Şair ətraf aləmdə baş verən hadisələrə özünün müsbət münasibətini məhz tərənnüm yolu ilə bildirir. Tənqidi şeirlərdə, satiralarda, bədbin əhvali-ruhiyyənin ifadə olunduğu ictimai-siyasi şeirlərdə tərənnüm olmur.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiKlassik Şərq və Azərbaycan poeziyasında dəyişkən bənd-misra və qafiyə quruluşuna malik şeir şəkillərindən biri.
Tərkibbəndlər, əsasən, məhəbbət, gözəllik mövzusunda olur. Əsrlərboyu dəyişilməklə ayrı-ayrı klassiklərdə müxtəlif şəkil keyfiyyətləri alıb. Misraların sayı 6-dan 14-ə qədər dəyişir. Tərkibbəndin qafiyə quruluşu da mürəkkəb və qeyri-sabitdir. Belə ki, M.Füzulinin hər bəndi 6 misradan ibarət olan tərkibbəndlərində qafiyə quruluşu əvvəldən axıra qədər belə qurulur: hər bənddə 4 misra həmqafiyə olur, bəndin son beyti – iki misrası isə öz aralarında qafiyələnir. Bir çox hallarda hәr bәnddәn sonra ya nәqәrat şәklindә tәkrar olunan beyt, ya da hər bənddə dәyişilәn hәmqafiyә beyt gəlir. məsələn:
Ey xoş ol günlәr ki, bәzmimdә nigarım var idi,
Zövqi-dildarilә könlümdә qәrarım var idi,
Bir üzarı mah, zülfi müşkbarım var idi,
Bir cәmalı rәşki-bağü gülüzarım var idi,
Lәblәri şәkkәr, üzü gül tacdarım var idi,
Sünbülüm, sәrvim, gülüm, bağım, baharım var idi,
Bir pәri peykәr, mәlәkrüxsar yarım var idi,
Kim, hәrimi vәslinә busü kәnarım var idi,
Yar vәslindәn, qәrәz, xoş rüzgarım var idi,
Eylәmәzdim meyli-gül, ol gülüzarım var idi.
Rəşk edib dövri-zәmanә saldı firqәt, aqibәt,
Qoydu ol mahә mәni-nalani hәsrәt, aqibәt. (S.Ə.Şirvani)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiBaş cümlədəki hərəkətin icra tərzini bildirən budaq cümlə.
Adətən, baş cümlədə feili xəbərə aid olan elə, belə əvəzlik-qəliblər işlənir; məs.: Elə (necə?) çığırdı ki, hamı dönüb baxdı. Tərzi-hərəkət budaq cümləsində baş və budaq cümlənin yeri sabit deyil. Baş cümlənin əvvəl gəldiyi növlərində əlaqə vasitəsi intonasiya və yaxud ki tabelilik bağlayıcısı olur. Bu zaman əvəzlik-qəlibi ixtisar etmək olmur; məs.: Elə danış ki, hamı başa düşsün. Elə oxu, hamı dinləsin. Budaq cümlənin əvvəl gəldiyi növlərində əlaqə vasitəsi kimi necə, nə cür, necə ki, hər necə və s. bağlayıcı sözlər və -sa2 şəkilçisi olur; məs.: Necə demişdiniz, elə də etdik. Kim necə istəyirdisə, elə də yaşayırdı.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiHərəkətin icra tərzini və ya vəziyyətini bildirən zərf.
Sualları: necə? nə cür? nə vəziyyətdə? nə tərzdə? Quruluşca sadə (cəld, sakit), düzəltmə (qəfildən, birdən) və mürəkkəb (addımbaşı, birdən-birə, yana-yana, sözarası, əvvəldən-axıra) olur. Tərzi-hərəkət zərfləri hərəkətin keyfiyyətini də bildirir; məs.: gözəl danışmaq, yaxşı bilmək və s. Tərzi-hərəkət zərfləri bəzən əlamətə (sifətə) də aid olur: Uşaq yamanca fərəhli idi. Burada “yamanca” sözü sifətlə ifadə olunmuş “fərəhli idi” ismi xəbərini izah edir. Tərzi-hərəkət zərfi cümlə üzvü kimi, əsasən, tərzi-hərəkət zərfliyi vəzifəsində iştirak edir; məs.: Ana uşağa həzin-həzin layla çalırdı. Rüstəm kişi Şirzada çəpəki nəzər saldı (M.İbrahimov).
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiİşin, hərəkətin icra tərzini bildirən və necə? nə cür? nə tərzdə? nə vəziyyətdə? suallarından birinə cavab verən zərflik.
Tərzi-hərəkət zərfliyi feili bağlama, feili bağlama tərkibləri, tərzi-hərəkət zərfləri, qoşmalı söz və birləşmələr, sual əvəzlikləri ilə ifadə olunur; məs.: Qatar yavaş-yavaş stansiyaya yaxınlaşdı. Sevda gülə-gülə ona yanaşdı. Tərzi-hərəkət zərfliyi ismi xəbərə də aid ola bilər. Bu zaman ismi xəbər əlamət bildirən sifətlə ifadə olunur; məs.: O, kədərli vəziyyətdə də gözəl idi.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiŞərq ədəbiyyatında geniş yayılmış dini və fəlsəfi cərəyan.
Təsəvvüf islam dinindəki mənəvi həyatın və əxlaqi dəyərlərin adıdır. Bu fəlsəfi-dini təlimin mahiyyətində insanın nəfsi ilə mübarizə aparması, öz varlığından və dünyadan keçərək Allaha qovuşması durur. Onun məqsədi ruhi təkamül və kamillikdir. Mədəni və tarixi baxımdan təsəvvüf VIII-X əsrlərdə formalaşmağa başlayıb. XII əsrin II yarısından başlayaraq təsəvvüf ideyaları daha da sistemləşərək təlim səviyyəsinə yüksəldi. Ədəbiyyatımızda H.Mənsur, F.Nəimi, Ş.Səfi, İ.Nəsimi bu təlimin mürşidləri olublar. Təsəvvüf cərəyanının nümayəndələrinə sufilər deyilib. XII əsrdən sufilərin bədii yaradıcılığı təkkə ədəbiyyatı kimi tanınır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiİsmin kimi? nəyi? bəzən də kim? nə? suallarına cavab olan obyekt halı.
Təsirlik halda olan sözlər cümlədə, əsasən, təsirli feillərlə əlaqələnir və cümlə üzvü kimi yalnız tamamlıq olur. Təsirlik hal iki yerə bölünür: müəyyən təsirlik hal, qeyri-müəyyənlik bildirən təsirlik hal.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiŞəxsə və kəmiyyətə görə dəyişə bilən feillər.
Feilin şəkilləri olan əmr, xəbər, arzu, lazım, vacib və şərt şəkilləri feilin təsriflənən formalarıdır. Təsriflənən feillər zaman, şəxs və kəmiyyət şəkilçisini qəbul edə bilir. Cümlə üzvü kimi, əsasən, feili xəbər vəzifəsində iştirak edir; məs.: Hər kəs təbiəti qorumalıdır.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiŞəxsə və kəmiyyətə görə dəyişə bilməyən feillər: məsdər, feili sifət, feili bağlama.
Belə feillər feilin əsas xüsusiyyətləri (təsdiq və inkarda işlənmək, təsirli və təsirsiz olmaq, növ bildirmək və s.) ilə yanaşı, ikinci bir nitq hissəsinin də xüsusiyyətlərini daşıyır: məsdər ismin, feili sifət sifətin, feili bağlama isə zərfin əlamətlərinə malik olur.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti