rəcəz

ər. – lovğalanmaq, qürur

1) Əruz vəzninin bəhrlərindən biri.

Rəcəz bəhrinin əsas təfiləsi belədir: Müstəf’ilün Müstəf’ilün Müstəf’ilün Müstəf’ilün; məsələn:

Məndə sığar iki cahan, mən bu cahanə sığmazam,

Gövhəri laməkan mənəm, kövnü-məkanə sığmazam. (İ.Nəsimi)

2) Klassik ədəbiyyatda döyüş və güləşmədən əvvəl pəhləvanların üz-üzə durub oxuduqları şeir.

Belә şeirlәrdә aşıq poeziyasındakı hərbə-zorbanın da müәyyәn ünsürlәri nәzәrә çarpır.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti