Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

dram

yun. dram – hərəkət

1) Bədii ədəbiyyatın üç əsas növündən biri: obrazların monoloq və dialoqları şəklində yazılmış bədii əsər.

Bu ədəbi növə daxil olan əsərlər, adətən, pyes adlanır. Dram janrında yazılmış əsərin mətnində obrazların danışığından əlavə, müəllif remarkaları da yer alır. Remarkalarda hadisələrin baş verdiyi yer, obrazların səhnədə hərəkəti və s. təsvir olunur. Dramın başlıca xüsusiyyəti onun səhnədə tamaşaya qoyulmaq üçün yazılmasıdır. Dramın ilk nümunələri antik dövrdə yaradılıb. Azərbaycan, eləcə də Yaxın Şərq ədəbiyyatında ilk dram nümunəsi M.F.Axund­za­dənin 1850-ci ildə yazdığı “Hekayəti-molla İbrahimxəlil kim­yagər” əsəridir.

 2) Dram ədəbi növünə aid janrlardan biri.

Müstəqil janr kimi dram (meşşan dramı) XVIII əsrin II ya­rısında Fransa və Almaniyada yaranıb. Dramın əsas xüsu­siy­yəti xarakterlər arasındakı dramatik münasibətlərin ini­kasıdır. Komediyadan fərqli olaraq bu münasibətlər gülüş obyekti deyil, ciddi kolliziya yaradır. Lakin faciədən fərqli olaraq dramda insanlar arasındakı münasibətlərdən yaranan konflikt həll oluna biləndir. Azərbaycan ədəbiyyatında dram janrına ilk dəfə N.Nərimanov (“Nadanlıq”, “Şamdan bəy”) müraciət edib.

Həmçinin bax:

• tragikomediya
• vodevil