Все словари

elbəyi [elbəyi] isim

Tarix. El başçısı, el böyüyü; qəbilə, tayfa başçısı. □ Halbuki İranda hakimlərin, elbəyilərin, kətxudaların və dövlət məmurlarının nəinki elmi yoxdur, hətta adi savadı da yoxdur. (M.F.Axundzadə).

elcarı [elcarı] zərf

1. Elliklə, hamılıqla, bütünlüklə, başdan-başa. □ Yüzlərcə gözəl başqa vilayətdə də çoxdur; Amma bizim ölkə bütün elcarı gözəldir. (Ə.Vahid).
2. Birlikdə, bütün elin iştirakı ilə. □ Elcarı iş görmək.

elçi [elçi] isim

1. Diplomatiya. Bir dövləti başqa bir dövlətdə təmsil edən diplomatik nümayəndə; səfir.
2. Oğlan və ya onun adamları tərəfindən qız istəmək üçün qız evinə göndərilən şəxs. □ Elçi çox olar, qismət – bir. (Atalar sözü).
3. Müəyyən məqsədlə və ya rəsmi danışıqlar üçün bir yerə göndərilən şəxs; nümayəndə. □ Elçiyə zaval yoxdur. (Atalar sözü).
4. Ümumiyyətlə, nümayəndə mənasında. □ Elçilər və heyət nümayəndələri üçün başqa yerlər təxsis edilmişdi. (M.S.Ordubadi).
5. Məcazi mənada: müjdəçi, xəbər gətirən. □ İlk baharın uğurlu elçiləri olan qaranquş, sığırçın və leylək sürü-sürü dönüb yuvalarını tikəcək. (A.Şaiq).

elçiləmə

elçiləmək [elçiləməx'] feil

Elçi düşmək, elçiliyə getmək, qız istəmək.

elçilik [elçilix'] isim

1. Elçinin vəzifəsi, işi. Elçinin idarəsi. □ Elçilikdə qəbul.
2. Elçi getmə, qız istəmə. □ Xalqımızın ən gözəl adətlərindən biri də elçilikdir.

eldarşamı [eldarşamı] isim

Biologiya. Azərbaycanın Eldar deyilən yerlərində bitən şam ağacı növü. □ Eldar şamını digər şamlardan fərqləndirən əsas xüsusiyyəti bu şam ağacında qozalar yuxarı və ya yana doğru inkişaf edir.

eldaş [eldaş] isim

Biryerli, həmyerli, həmvətən. □ Təyyarənin qanadı toxunur buludlara; Eldaşlarımız gəlir boşluğu yara-yara. (R.Rza).

eldən-elə [eldən-elə] zərf

Bir eldən o biri elə, elbəel. □ Eldən-elə gəzmək.

elektriçka [elek'triçk'a] isim rus

Elektrik dəmiryol qatarı (vaqonu). □ Bakı ilə mədən rayonları arasında elektriçka işləyir.

elektrik [elek'trik'] isim yunan

1. Fizika. Materiyanın, yüklü hissəciklərdən: elektronlardan, pozitronlardan, protonlardan və s.-dən ibarət forması. □ Elektrik haqqında nəzəriyyə.
2. Xalq təsərrüfatının bütün sahələrində və məişətdə işlədilən enerji növlərindən biri. □ İşlər elektriklə görülür.
3. Bu energiyadan hasil olan işıq. □ Elektrik çəkmək. Elektriki söndürmək.
4. Elektriklə işləyən, elektriklə hərəkətə gətirilən, elektrikdən alınan, hasil edilən. □ Elektrik motoru. Elektrik peçi. Elektrik işığı.
5. Elektrik hasil edən, elektrik verən, elektrik saçan. □ Bayıl elektrik stansiyası.

elektrik [elek'trik'] isim yunan

1. Elektrotexnika sahəsində, elektrik sənayesində işləyən, elektriki tədqiq edən şəxs.
2. Elektrotexnika mütəxəssisi; elektrotexnik.

elektrikkeçirmə [elek'trik'keçirmə] isim

Fizika. Cismin elektrik cərəyanını keçirmə qabiliyyəti. □ Metalın elektrikkeçirmə qabiliyyəti.

elektrikləndirilmə

elektrikləndirilmək [elek'trik'ləndirilməx'] feil

Fizika. Elektrik yükü ilə yüklənmək.