Tərkibində baş üzvlərdən başqa ikincidərəcəli üzvlərin də (biri və ya bir neçəsi) iştirak etdiyi cümlə.
Nümunə: Kişinin yanaqlarında, gözlərində qızartı sezdi (B.Bayramov). Dədə bəy bişirdikləri qoyunun budunu dişinə çəkirdi (F.Kərimzadə).
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiİş və hərəkətin gələcəkdə icra ediləcəyini (və ya edilməyəcəyini) bildirən zaman forması.
Gələcək zaman iki cür olur: qəti gələcək zaman -acaq2 şəkilçisi ilə düzəlir: biləcək, başlayacaq; qeyri-qəti gələcək zaman -ar2 şəkilçisi ilə düzəlir: bilər, başlayar.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiPyeslərdə pərdələr daxilində işlənən şəkil, hissə.
Dramaturq, adətən, yeni surətlərin və ya əhvalatların səhnəyə gətirilməsi üçün pərdə daxilində kompozisiya vasitəsi yaradır. Məsələn, C.Cabbarlının “Almaz”, “Sevil” əsərlərində pərdəiçi gəlişlərdən istifadə edilib. Gəliş kompozisiya, konflikt və süjetin inkişaf xəttinə yardım funksiyası daşıyır.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətietimologiyası musiqi aləti kərənay ilə əlaqələndirilir
Hər bəndi dörd misradan, hər misrası səkkiz hecadan ibarət olan şeir şəkli.
Müxtəlif mövzularda olan gəraylı qoşmadan misralardakı heca sayına görə fərqlənir. Əsasən, aşıq ədəbiyyatına məxsus olsa da, yazılı ədəbiyyatda da rast gəlinir. Gəraylı 3-5 bənddən ibarət olur. Qafiyə şəkli belədir: a.b.c.b, ç.ç.ç.b, d.d.d.b. Dodaqdəyməz gəraylı, sallama gəraylı, nəqəratlı gəraylı kimi növləri vardır. Gəraylının son bəndində şair öz adını və ya təxəllüsünü işlədir. Bu bəndə “möhür bəndi” və ya “tapşırma bəndi” də deyilir. Məsələn:
Xəstə Qasım qalıb naçar,
Bu sirri bəs kimlər açar?
Gələn qonar, qonan köçər,
Hey salarsan talan dünya.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiAşıq yaradıcılığında geniş yayılmış lirik şeir şəkli; el gözəllərinin tərənnümünə həsr olunan şeir (əsasən, qoşma və ya müxəmməs).
Gözəlləmələr həm dastan daxilində, həm də müstəqil əsər kimi ifa edilir. Bir çox gözəlləmələr konkret qadınlara, qızlara həsr edildiyindən burada onların adları çəkilir, haqqında məlumat verilir; məs.:
Sübhün çağı mah camalın görəndə
Xəstə könlüm gəldi saza, Müşkünaz!
Sonatək silkinib gərdən çəkəndə
Bənzəyirsən quba-qaza, Müşkünaz! (Aşıq Ələsgər)
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiHəyatda baş verən hadisələri müəyyən xronoloji ardıcıllıqla əks etdirən əsər.
Xatirə və ya memuar janrlarına yaxın yazı formasıdır. Gündəlik formasında yazılan əsərlər iki cür olur: ya yazıçı şəxsən iştirak etdiyi hadisələri ardıcıl surətdə yazır, ya da əsər yazıçının qəhrəmanı tərəfindən yazılan gündəlik şəklində qurulur. İ.Şıxlının “Cəbhə gündəlikləri” povesti yazıçının şahidi olduğu hadisələr əsasında yazılıb. Türkiyə yazıçısı Rəşad Nurinin “Çalıquşu” romanı baş qəhrəman Fəridənin (Çalıquşunun) gündəliyi əsasında yazılıb. Bəzən əsərin yalnız bir hissəsi gündəlik formasında yazılır. Məsələn, D.Defonun “Robinzon Kruzo” əsərində kimsəsiz adaya düşmüş qəhrəmanın başına gələnlər və düşüncələri onun gündəliyi şəklində qələmə alınır.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətilat. geminatio > geminare – qoşalaşdırma
Üslubi fiqur: eyni nitq vahidinin bir misra və ya cümlənin əvvəlində, ortasında və ya sonunda ardıcıl olaraq təkrarlanması.
G. təkririn bir növüdür. Nümunə: Tez ol, tez ol, gedək qəzetə xəbər verək. (M.Cəlal)
Yüzün bərgü-güli-tərdir, güli-tər!
Boyun sərvi-sənubərdir, sənubər! (İ.Nəsimi)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətilat. georgica > yun. ge – torpaq + ergon – iş, əmək
Antik poeziyada kənd həyatına aid lirik mahnı və şeirlər.
Bukolik poeziyanın bir növüdür. Daha çox əkinçiliklə bağlı olub tarlada oxunurdu. Əsas məzmununu müxtəlif əkinçilik ilahlarına dua, xeyir-bərəkət arzusu, əmin-amanlığa çağırış motivləri təşkil edir. Vergilinin bu mövzuya həsr olunmuş dörd cilddən ibarət poeması da G. adlanır.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiAşıqların səyahətləri əsasında görüb-gəzdikləri yerləri tərənnüm edən şeirlər.
G.-lərdə görülən yerlər daha çox gözəlliyi ilə aşığın diqqətini cəlb edir və peyzajla lirik qəhrəmanın ruhi vəziyyətinin sintezi yaradılır:
Keçdi novbaharın, yazın qış oldu,
Çərx hərləndi, ömür qəmə tuş oldu,
Miskin Abdal, xəyalların puç oldu,
Dolanıb güzarın düşdü, a dağlar.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğətiQəsidənin giriş hissəsi, əsas fikrə gəlmək üçün zəmin hazırlayan əvvəlki cümlələr.
Burada şairin təbiət, məhəbbət, əxlaq, təlim-tərbiyə və s. mövzularda mülahizələrindən, müşahidələrindən bəhs edilir. Qəsidənin mədhiyyə növündə tərif hissəsinə keçidi təşkil edən beytə və ya beytlərə də G. deyilir. G.-lər əksər hallarda qəsidənin ümumi ruhuna uyğunlaşdırılır. Digər janrlarda da G.-lərə rast gəlinir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti