Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
qaravəlli
Azərbaycan şifahi xalq ədəbiyyatında şən əhvali-ruhiyyəli komik əsər.
Qaravəlli məclislərdə dastan, nağıl söyləməyə başlayarkən və ya bir epizoddan başqa epizoda keçərkən aşıq və ya nağılbazların söylədiyi kiçik yumoristik əsərdir. Adətən, dinləyicilərin diqqətini cəlb etmək (motivasiya yaratmaq), onları epik əsərin gərgin epizodları ilə çox yormamaq məqsədilə deyilir.“Oğru molla”, “Qudurğan axund”, “İsfahan keçəli”, “Kərəm və Şeyx”, “Qazi” kimi qaravəllilər məşhurdur. Qaravəllinin məzmun və formasında həm nağıl, həm də lətifə ünsürləri vardır: «Keçmişdə fağır bir kişi var idi. Bu kişi arvadını çox istəyirdi. Arvadı da evdən bayıra çıxmazdı. Əri ona «qapı-bacaya çıx» deyəndə o cavab verərdi: – A kişi, quşların, heyvanların içərisində erkəkləri də var. Onlar naməhrəmdi, onun üçün qapı-bacaya çıxmıram. Mənim üzümü görərlər, günaha bataram, o dünyada cəhənnəmlik olaram».
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti