Klassik Şәrq şeirinin bәdii formalarından biri; mәnzum tapmaca.
Forma etibarilə M.-lar, əsasən, beyt, qitə və s. şəkillərdə olur. Onlardan bir çoxu “әbcәd hesabı” әsasındadır; bәzәn rәqәm yazılır, onun müqabili olan hәrf nәzәrdә tutulur, bәzәn dә, әksinә, hәrf yazılır, onun müqabili olan rәqәm nәzәrdә tutulur. Sözlərdəki hərflərin yerini dəyişdirməklə (anaqram) yazılan M.-lar da vardır. Bәzi M.-larda şair fikri müxtəlif sözlәr, təşbehlәr içәrisindә bir növ gizlәdib ifadә edir; mәsәlәn:
Xәttin lәbi-lәlin üzrә mәskәn qılmış,
Tuti şәkәristanı nişimәn qılmış.
Tәrtibi-cәmal üçün açıb zülfün ucun,
Mahi-rüxünü şanә müzәyyәn qılmış. (M.Füzuli)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti