Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
qitә
ər. – parça, hissə
Klassik Azərbaycan poeziyasında ictimai-siyasi, əxlaqi-tərbiyəvi məzmunlu lirik janr.
Qafiyə quruluşu qəzəl və qəsidəyə oxşasa da, ilk beytə görə fərqlənir. Qitədə ilk beytin misraları qafiyələnmir, bütün beytlərin ikinci misraları qafiyələnir: a.b, c.b, ç.b, d.b, ... Qitənin sonunda şair adını, təxəllüsünü işlətmir. Ədəbiyyatımızda Q.Bürhanəddin, İ.Nəsimi, S.Ə.Şirvani qitənin gözəl nümunələrini yaradıblar. M.Füzulinin “Padşahi-mülk...”, “Müəllim” qitələri ədəbiyyatımızda məşhurdur; məs.:
Ey müəllim, aləti-təzvirdir əşarə elm,
Qılma əhli-məkrə təlimi-məarif, zinhar.
Hiylə üçün elm təlimin qılan müfsidlərə,
Qətli-am üçün verir cəlladə tiği-abidar.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti