Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
modernizm
fr. moderne – yeni, müasir
XX əsr ədəbiyyatı və incəsənətində fəlsəfi-estetik istiqamət.
Dekadentizm və avanqardizm mərhələlərini keçən M. I Dünya müharibəsi ərəfəsində ədəbi-fəlsəfi sistem kimi formalaşıb. Onun fəlsəfi kökləri F.Nitsşe, Z.Freyd və M.Haydeggerin ideyalarına söykənir. M.-in nümayəndələrinə C.Coys, F.Kafka, T.Eliot, M.Prust, J.-P.Sartr, A.Kamyu, E.İonesko və başqaları aid edilir. Modernistlər varlıq və hadisələrin subyektiv interpretasiyasını rasional təfəkkürə qarşı qoyurlar. Onlar həqiqəti ətraf aləmdə, cəmiyyətdə deyil, insanın daxili dünyasında axtarır və sosiallığa yox, psixologizmə üstünlük verirlər. Bütün bunlar insanın ətraf aləmdən təcrid olunmasına, son nəticədə fərdin varlığının və ümumiyyətlə, xarici aləmin absurdluğuna gətirib çıxarır. M.-in səciyyəvi cəhətlərindən biri dialoq və nəqletmə əvəzinə psixoloji düşüncələrə, şüur axınına üstünlük verilməsidir. İşarələr sisteminə, mifologiyaya meyil də bu istiqamətin xüsusiyyətlərindəndir. Modernizm B.Brext, P.Neruda, N.Hikmət, E.Heminquey, U.Folkner və Q.Qrinin yaradıcılığına ciddi təsir göstərib.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti