Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
deyişmə
Ustad aşıqlar, şairlər arasında şeirləşmə.
D. daha çox aşıq ədəbiyyatına xasdır. Burada, adətən, iki aşıq iştirak edir. Onların dediyi şeirlər (bəndlər), əsasən, qoşma, bəzən gəraylı janrında olur. Çox zaman D.-yə başlayan tərəf hansı rədifdən istifadə edirsə, digər tərəf də öz bəndlərini həmin rədiflə bitirir. Bir çox hallarda D.-yə dialoq şəklində başlayan aşıqlar bir-birinin poetik istedadını yoxladıqdan sonra hərbə-zorbaya, qıfılbəndə keçirlər. D.-də iştirak edənlərdən hər kim qarşısındakı aşığı “bağlasa”, o qalib olur və “məğlub” aşıq öz sazını “qalib” aşığa verirdi. Vaqiflə Vidadi, Aşıq Ələsgərlə Aşıq Alı, Xəstə Qasımla Ləzgi Әhməd arasındakı D.-lər çox məşhurdur. Yazılı ədəbiyyatda da D. nümunələrinə rast gəlmək olar. Musa Yaqubun “Göyərməz” rədifli şeirinə Məmməd Arazın yazdığı “Göyərdi” rədifli şeiri misal ola bilər.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti