Все словари

kafər [ka:fər]

kafi [ka:fi] sifət ərəb

1. Kifayət edən, bəs edən, tələbi təmin edən. □ Kafi qədər. Kafi məbləğ.
2. Zərf kimi: kifayət edən, bəs edən, tələbi təmin edən. □ Tahir bu aləmin gözəlliyini başqasına da sevdirmək üçün sadə, tez-tez işlənən, adi sözlərin kafi olmadığını yalnız indi başa düşdü. (M.Hüseyn).
3. İsim kimi: tələbənin, şagirdin biliyinə verilən ən aşağı müsbət qiymət. □ Riyaziyyatdan “kafi” almaq.
4. Xəbər şəkilçisi ilə – bəsdir, yetər, kifayətdir. □ Mənzilimiz böyükdür, beş otaq bizə kafidir, ancaq ... burada mənim istədiyim süs yoxdur. (Y.V.Çəmənzəminli).

kafilik [ka:filix'] isim

Kifayət etmə, kafi olma; bəslik.

kafir [ka:fir] sifət ərəb

1. Müsəlman olmayan, islam dininə etiqad etməyən; qeyri-müsəlman. □ Kafir insan.
2. İsim kimi: müsəlman olmayan, islam dininə etiqad etməyən adam; qeyri-müsəlman. □ Kafir olsaydı əgər rəhmə gələrdi, gözəlim; O qədər ki, sənə mən dərdimi izhar elədim. (M.Şəhriyar).
3. İsim kimi: mütərəqqi fikir sahiblərinə, dinə tənqidi yanaşan və ya inanmayan şəxslərə verilən ad; dinsiz, laməzhəb (bəzən zarafatla deyilir). □ Bu fikir köhnə müsəlmanların fikrinə oxşayır: “Rusca danışdın kafirsən, furajka qoydun, kafirsən”. (M.S.Ordubadi).
4. Vulqarizm. Söyüş mənasında (çox vaxt “kafir oğlu kafir” şəklində). □ Bu kafir oğlu kafir qoşunu qırdı, qurtardı. (“Koroğlu”).
5. İsim kimi: canavar, ilan kimi heyvanların evfemistik adı. □ Niyə, ay kişi, olmaya yenə kafir çaldı? (S.Rəhimov).

kafircəsinə [ka:fircəsinə] zərf

İnsafsızcasına, zalımcasına.

kafirlik [ka:firrix'] isim

1. Allahı inkar etmə; müşriklik, dinsizlik, küfr.
2. Məcazi mənada: zalımlıq, insafsızlıq mənasında.

kaftan [k'aftan] isim

Arxaizm. Uzunətəkli qədim kəndli paltarı; don. □ Cəfər Bərməki məclislərinin daimi iştirakçısı olan xorasanlı əyanlar qara kaftanlarını çıxardıb kimi ağ, kimi yaşıl geyindi. (Ə.Məmmədxanlı).

kaftanlı [k'aftannı] sifət

Əyninə kaftan geymiş. □ Kaftanlı kəndli.

kaftar¹ [kafdar] isim fars

Zoologiya. Səhra və yarımsəhra yerlərdə yaşayan və başlıca olaraq leş yeməklə keçinən yırtıcı məməli heyvan; goreşən. □ ..Keçmişdə bizim qədim qışlağa bir kaftar dadanmışdı. (S.Rəhimov).

kaftar² [kafdar] sifət fars

Məcazi mənada: qoca, çirkin, idbar adam haqqında (bəzən “qoca” sözü ilə söyüş məqamında). □ Qoca kaftar, sənə on beş yaş olan qız nə gərək? (Ü.Hacıbəyli).

kaftarkus [kafdark'us] isim

kaftarlaşma

kaftarlaşmaq [kafdarraşmax] feil

Qocalmaq, qocalıqdan siması dəyişmək, qocalıb əldən düşmək.

kaftarlıq [kafdarrıx] isim

Qocalıq, qocalıb əldən düşmə.

kafuri [kafuri] sifət ərəb

Kafura aid olan, tərkibində kafur olan.

kağız [kağız] isim

1. Üzərində yazı yazılan, yazı çap edilən, rəsm çəkilən, yaxud başqa məqsədlər üçün işlədilən, ağac kütləsindən və s.-dən hazırlanan xüsusi material. □ Yazılmış kağız.
2. Üzərində yazı yazılan, yazı çap edilən, rəsm çəkilən, yaxud başqa məqsədlər üçün işlədilən, ağac kütləsindən və s.-dən hazırlanan xüsusi materialın bir vərəqi, bir parçası. □ Bir kağız ver, ərizə yazım.
3. Məktub. □ Kağız yazmaq. Kağız göndərmək.
4. Rəsmi mahiyyətdə olan hər cür yazılı sənəd; təliqə, iltizamnamə, arayış, yazılı məlumat. □ Yaş kağızı. İşıq kağızı. Mərkəzdən kağız gəldi.
5. Kağızlar şəklində – aksiya, istiqraz, banknot və s. mənaları bildirir. □ Qiymətli kağızlar. Kağızlar qiymətdən düşür.
6. Qumar oynamağa məxsus xüsusi surətdə hazırlanmış kağız parçaları topası; kart. □ Kağızı kim paylayacaq? Kağızı kəsmək.
7. Sifət kimi: kağızdan hazırlanmış, kağızdan düzəldilmiş. □ Kağız kisə.