Все словари

çalğıçılıq [çalğıçılıx] isim

Çalğıçının işi, peşəsi.

çalğılamaq [çalğılamax]

çalxalama

çalxalamaq [çalxalamax] feil

1. İçindəki mayenin hissəciklərini qarışdırmaq və ya həll etmək üçün tərpətmək, silkələmək. □ Dərmanı içməkdən qabaq çalxalamaq.
2. Su ilə yaxalamaq, təmizləmək. □ Saleh dağ sudan çaynikə alıb çalxaladı.. (M.İbrahimov).
3. Atıb-tutmaq, silkələmək, yırğalamaq. □ Maşın yol boyu bizi çalxaladı.

çalxalanma

çalxalanmaq [çalxalammax] feil

1. Dalğalanmaq, təlatümə gəlmək. □ Xəzər çalxalandı, səsində vüqar; Xəzər heç bayaqkı Xəzər deyildi. (N.Xəzri).
2. Atılıb-düşmək, silkələnmək, yırğalanmaq. □ Maşın çalxalanır.
3. Məcazi mənada: hərəkətə gəlmək, təlatümə gəlmək, həyəcana gəlmək, bir-birinə qarışmaq. □ Bağdad bu bəd xəbərdən çalxalandı bir anda. (B.Vahabzadə).

çalxama

çalxamaq [çalxamax] feil

İçindəki mayenin hissəciklərini qarışdırmaq və ya həll etmək üçün tərpətmək, silkələmək. □ ..südü bişirdi, iki gündən qalmış qatığı tuluğa yığıb çalxadı. (Ə.Vəliyev).

çalxanış [çalxanış] isim

1. Çalxanmaq işi, çalxanma, çalxantı.
2. Məcazi mənada: həyəcan, vəlvələ, təlatüm. □ Şərqin varmı dincliyi; Bu çalxanış ilində? (M.Müşfiq).

çalxanma

çalxanmaq [çalxammax] feil

1. Dalğalanmaq, təlatümə gəlmək. □ Dənizin dalğaları çalxanıb səslənir. (S.Rəhimov).
2. Atılıb-düşmək, silkələnmək, yırğalanmaq. □ Tramvay çalxanıb dayandıqda .. fikir sapı qırıldı. (M.Hüseyn).

çalxantı [çalxantı]

çalı [çalı] isim

Kol-kos, kolluq.

çalıb-çağırma

çalıb-çağırmaq [çalıb-çağırmax] feil

Bir havanı musiqi alətində çalaraq oxumaq. □ Üzlərdə şənlik, deyib-gülmək, çalıb-çağırmaq həvəsi görünür. (Mir Cəlal).