Словари
Все словари
yarlıq1 [yarrıx] isim
Klassik ədəbiyyatda dostluq, yoldaşlıq; məhəbbət, sədaqət mənalarında işlənmişdir. □ Əzmi-kuyində könül yarlıq istər bizdən; Əlimizdən nə gəlir xeyri-duadən qeyri. (M.Füzuli).
yarlıq2 [yarlıx] isim
1. Tarix. Qızıl Orda xanlarının, özlərinə tabe olan ayrı-ayrı yerlərin idarəsinə aid fərmanı.
2. Malların və ya başqa bir şeyin üstünə yapışdırılan və onların adını, növünü, çəkisini, qiymətini və s.-ni göstərən kağız parçası; etiket. □ Malın yarlığı cırılıb.
3. Məcazi mənada: damğa. Hər kəsə bir yarlıq vurur.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğətiyarma1 [yarma] isim
1. Dingdə döyülmüş dən. □ Buğda (arpa) yarması. Bir az yarma çək. Yağ ilə yağ qovuşar, yarmalar yavan qalar. (Atalar sözü)
2. Bax: yarmaq.
yarma 2 [yarma] sifət
1. Yarıq. □ Qolu yarma köynək. Yarma cibli şalvar.
2. Yarılmış, ikiyə ayrılmış odun parçalarından hər biri; yarmaça. □ Yarma odun.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğətiyarmaça [yarmaça] isim
1. Yarılmış, ikiyə ayrılmış odun parçalarından hər biri. □ Yarmaçalardan ocağa qoy. Meşədən bir yük yarmaça gətirdi.
2. Lülə şəklində olan şey. □ Əbil qamçını portfelin üstünə qoyub, saqqız yarmaçasının birini əlinə götürüb hazır dayandı. (Ə.Vəliyev).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğətiyarmaq [yarmax] feil
1. Bir şeyi zərbə ilə vurub ortadan uzununa aralamaq, bölmək, parçalamaq; şaqqalamaq. □ Odunu yarmaq. Ağacı yarmaq. Artıq tamah daş yarar, daşı qayıdar baş yarar. (Atalar sözü).
2. Kəsici alətlə və ya başqa bir şeylə qırıb yaralamaq. □ Cəhənnəm olun buradan, yoxsa vallah, bu daşnan vurub başınızı yararam. (C.Məmmədquluzadə).
3. Maneəni dəf edərək yol açmaq, yarıb ortasından keçmək. □ Gəmi suyu yararaq irəliləyir.
4. Müqaviməti qıraraq irəliləmək, keçmək. □ Düşmənin müdafiə xəttini yarmaq. Mühasirəni yarmaq.
5. Müalicə ya yoxlama və ya başqa məqsədlə bədənin bir yerini kəsmək. □ Çibanı yarmaq. Xəstənin qarnını yarmaq. Ölünü yarmaq.
6. Oğurluq məqsədilə bağlı, qapalı bir yeri sındırıb açmaq. □ Oğrular dükanı yarıblar.
Həmçinin bax: