Все словари

salxımlı [salxımlı] sifət

Salxımı olan, salxıma oxşar çiçəkləri olan. □ Kökü sudan ayrılmayan söyüd ağacları sıx və salxımlı budaqları yolun sağ-soluna sallayır. (Mir Cəlal).

salxım-salxım [salxım-salxım] zərf

Salxım kimi, salxımlar şəklində. □ Buz salxım-salxım sallanıb.

salxımvari [salxımva:ri] sifət

Salxım kimi, salxıma oxşayan, salxım şəklində olan. □ Salxımvari çiçəklər.

salı [salı] isim

Həftənin ikinci günü, çərşənbə axşamı, tək günü.

salıq [salıx] isim

Xəbər, soraq, bildirmə. □ Ardınca verdim salıq; Tükəndi səbrim artıq; Ey işıqlı dövr, gəl. (M.Müşfiq).

salıqçı [salıxçı] isim

Bələdçi.

salım [salım]

Bir salım – az, azacıq; bir dəfə tökməyə, salmağa çatar. □ Bir salım çay. Bir salım ədvə.

salımlıq [salımlıx] isim

salınma

salınmaq [salımmax] feil

Bir şeyi hündür yerdən aşağı atmaq, tullamaq, buraxmaq, düşürmək.

salışdırma

salışdırmaq [salışdırmax] feil

İki tərəfi bir-birilə düşmən etmək, vuruşdurmaq, bir-birinin üzərinə saldırmaq təhrik etmək.

salim [sa:lim] sifət ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda salamat mənasında işlənmişdir. □ Tək-tək ayılan varsa da, haqq dadıma çatsın; Mən salim olum, cümləcahan batsa da batsın. (M.Ə.Sabir).
2. Dinc, sakit, əmin. □ Başmaqçı usta Ağabala ... saleh, salim, mömin, Allah bəndəsi birşəxs idi. (Y.V.Çəmənzəminli).

sallabaş [sallabaş] sifət

1. Başı əsən, daim aşağı sallanan. □ Sallabaş adam.
2. Məcazi mənada: mızı, adamın üzünə baxmayan, qəlbiqara.

sallabığ [sallabığ]