Все словари

qabıqlanmaq [qabıxlammax] feil

1. Qabıq bağlamaq, qabıq tutmaq. □ Fındıq hələ qabıqlanmayıb.
2. Qat-qat soyulmaq, qat-qat qopmaq.
3. Məcazi mənada: Köz bağlamaq, köz tutmaq, üstü örtülmək. □ Köhnə yaralar qabıqlandı.

qabıqlı [qabıxlı] sifət

Qabıqla örtülü olan, qabığı olan, qılaflı. □ Qabıqlı böcək.

qabıqotu [qabığotu] isim

Botanika. Əkin yerlərində və yamaclarda bitən alaq otu.

qabıqsız [qabıxsız] sifət

Qabığı olmayan; üstündə qabığı olmayan, qabıqla örtülü olmayan; qılafsız. □ Qabıqsız və sümüksüz böcəklər.

qabıqyeyən [qabıxyeyən] isim

Bitkilərin qabığını yeyən ziyanverici.

qabırğa [qabırğa] isim

1. Anatomiya. Fəqərələri döş sümüyü ilə birləşdirən qövsşəkilli sümük. □ İnsanın yeddi cüt yuxarı və beş cüt aşağı qabırğası vardır.
2. Bədəndə qabırğaların yerləşdiyi yer; böyür. □ Yan qabırğası əzilmək.
3. Bir şeyin kənarı, yanı, bir tərəfi. □ Samovarın qabırğası.

qabırğaaltı [qabırğa:ltı] sifət

Anatomiya. Qabırğaların altında olan. □ Qabırğaaltı ət.

qabırğaarası [qabırğa:rası] sifət

Anatomiya. Qabırğaların arasında olan. □ Qabırğaarası əzələ.

qabırğacıq [qabırğacıx] isim

Kiçik qabırğa.

qabırğalı [qabırğalı] sifət

1. Qabırğası olan.

2. Qabırğa kimi çıxıqları, yanları olan.
3. Məcazi mənada: kök, ətli-canlı, yekə, dolğun, sağlam.

qabırğasöhbəti [qabırğasöhpəti] isim

Uzanmış halda edilən söhbət. □ .. çay-çörəkdən sonra onunla qabırğasöhbəti də elədi.(S.Rəhimov).

qabil [qa:bil] sifət ərəb

1. İstedadlı, qabiliyyətli, hər şeyi tez qavrayan zehinli, zəkalı. □ Qabil şagird ustad olur ustadan. (Atalar sözü).

2. Mümkün olan. □ .. Tətbiqi qabil isə, fikrin gözəldir. (Çəmənzəminli).
3. Yararlı, münbit, yaxşı. □ Qabil torpaq.
4. Bacarqlı, hər şeyi bacaran, mahir, məharətli, ustad. □ Qabil usta.

qabiliyyət [qa:biliyət] isim ərəb

1. İstedad, fitri zəka; bir şeyi tez qavrama, tez mənimsəmə bacarığı. □ Musiqiyə qabiliyyət.

2. Bir şeyi etmək imkanı, bacarığı. □ Alıcılıq qabiliyyəti.
3. Ləyaqət, mərifət, kamal. □ Qabiliyyətdə, mərifətdə, kamalda; Bu cahanda sənin kimi qız olmaz. (Aşıq Ələsgər).

qabiliyyətli [qa:biliyətdi] sifət

1. Qabiliyyətli, istedadlı, bacarıqlı, zehinli. □ Qabiliyyətli uşaq. 

2. Ləyaqətli, dəyərli, layiq, münasib. □ Qabiliyyətli bir hədiyyə.

qabiliyyətsiz [qa:biliyətsiz] sifət

1. Qabiliyyəti, istedadı, bacarığı olmayan; istedadsız, bacarıqsız. □ Qabiliyyətsiz adam.

2. Ləyaqəti olmayan, ləyaqətsiz; mərifətsiz. □ Qabiliyyətsiz, mərifətsiz qızların; Yüzü bir dərdmənd dul ola bilməz. (Aşıq Ələsgər).