1. Bir idarəyə, müəssisəyə rəhbərlik edən vəzifəli şəxs; müdir, rəis. □ Nikolay hospital naçalnikinə raport yazdı. (Ə.Əbülhəsən).
2. Bir idarəyə, müəssisəyə rəhbərlik edən vəzifəli şəxsə; müdirə, rəisə müraciət. □ Xoş gördük, yoldaş naçalnik! (M.Hüseyn).
3. Arxaizm. İnqilabdan əvvəl polis, jandarm rəisi. □ Dur, şikayətə gedək; Divan qursun naçalnik. (Ə.Cavad).
1. Cahil, avam, biliksiz, geridə qalmış, məlumatsız. □ Ağıllı düşmən nadan dostdan yaxşıdır. (Atalar sözü).
2. İsim kimi: cahil, avam, biliksiz, geridə qalmış, məlumatsız adam. □ Mən Zakirəm, budur sözüm, söhbətim; Nadan ilə hərgiz olmaz ülfətim. (Q.Zakir).
3. Xəbərsiz, bixəbər, qafil. □ Özünü tez yetir, ay nadan Nəbi! (“Qaçaq Nəbi”).
4. Öz həddini bilməyən; qaba, kobud, qanmaz. □ Nadan adam.
1. Dəcəl, şuluq, dinc oturmayan. □ Nadinc qız. Çünki yazıq Cəmil doğrusu çox nadinc idi. (C.Məmmədquluzadə).
2. Məcazi mənada: dinc oturmayan, ona-buna sataşan, araqarışdıran, pozğunluq salan, fitnə törədən; təhrikçi. □ ...nadinc adamların sayı çoxalır. (M.S.Ordubadi).
3. Məcazi mənada: sakitlik bilməyən, coşqun. □ Xəzərin nadinc dalğaları... o tənha buruq ətrafında rəqs edir... (Ə.Məmmədxanlı).