Все словари

darıxdırıcı [darıxdırıcı] sifət

Cansıxıcı, ürəksıxan, çox maraqsız; yekrəng, yeknəsəq. □ Darıxdırıcı iş. Darıxdırıcı söz. Darıxdırıcı həyat.

darıxdırıcılıq [darıxdırıcılıx] isim

Darıxdırıcı şeyin hal və keyfiyyəti; cansıxıcılıq, ürəksıxıcılıq, çox maraqsızlıq, yeknəsəqlik. □ Söhbətin darıxdırıcılığı. İşin darıxdırıcılığı.

darıxdırma

darıxdırmaq [darıxdırmax] feil

Ürəyini sıxmaq, təngə gətirmək, bezikdirmək; əsəbiləşdirmək, acıqlandırmaq. □ Kişi məni elə darıxdırıb ki, vallah, istəyirəm elə özümü boğam, öldürəm... (N.Vəzirov).

darıxma

darıxmaq [darıxmax] feil

1. Sıxılmaq, canı sıxılmaq, bıqmaq, bezmək, təngə gəlmək, narahat olmaq, əsəbiləşmək; ürəyi sıxılmaq, hövsələsizlik göstərmək; özünü çox pis hiss etmək. □ Hər şey üçün adam darıxmaz. Darıxıram, vaxt az qalıb. Qədir kişi bu hörmətlərdən darıxmır, bunu özünün yaxşı işləməsi ilə əlaqədar bilirdi. (Ə.Sadıq).
2. Təngnəfəs olmaq, nəfəsi kəsilmək, boğulan kimi olmaq, hava çatmamaq. □ İstidən adamın ürəyi darıxır.
3. Bir şəxsin, ya şeyin olmadığını iztirab və ürək acısı ilə hiss etmək, bir şəxsi, ya şeyi görməyi, yaxud onunla bir yerdə olmağı həsrətlə arzu etmək. □ Vətən üçün darıxmaq. İş üçün darıxmaq.

darıxsınma

darıxsınmaq [darıxsımmax] feil

Özünü darıxmış kimi göstərmək; bir qədər darıxmaq, darıxan kimi olmaq. □ Kəlbalı darıxsınaraq... – Qulluq əmridir, bilirsən, molla! – dedi. (S.Rəhimov).

darılma

darılmaq [darılmax] feil

1. Acığı tutmaq, hirslənmək, hiddətlənmək, hövsələdən çıxmaq. □ Mehribanı boşadığı üçün olduqca darılmış, Zeynalın belə yersiz hərəkətindən dolayı acıqlanmışdı. (S.Hüseyn).
2. Ürəyi sıxılmaq, kədərlənmək, məyus olmaq, incimək. □ Özünü toxtaq tut bir az; Düşəndə dar günə insan darılmaz. (S.Vurğun).

darımaq¹ [darımax] feil

1. Yırtmaq, dağıtmaq, cırmaqlamaq. □ Oğlunun quldurlar tərəfindən öldürüldüyünü güman edən arvad üz-gözünü darıdı. (Ə.Vəliyev).
2. Bir şeyin üzərinə doluşmaq, toplaşmaq, yığışmaq; qonmaq. □ Qələnin adamı yetdi yarıya; Necə ki qoyuna ac qurd darıya. (Q.Zakir).
3. Bir şeyin üzərinə doluşmaq, toplaşmaq, yığışmaq; qonmaq (bəzən “vücuduna”, “canına” sözləri ilə).

darımaq² [darımax] feil

Dialekt. Arxasınca danışmaq, paxıllıq etmək. □ Yazığı darıyıb heç ediblər. Darımaqdan yorulmurlar.

darımaq³ [darımax] feil

Dialekt. Yayılmaq, düşmək. □ Mala yaman xəstəlik darıyıb.

darıotu [darıotu] isim

Botanika. Daşlı yamaclarda bitən birillik xırda ot bitkisi.

darısqal [darısqal] sifət

1. Çox dar, ensiz. □ Darısqal yol.
2. Sahəsi çox kiçik olan. □ Darısqal otaq. Darısqal yer.
3. Məcazi mənada: əhatəsi geniş olmayan; məhdud, birtərəfli. □ Saqqalı uzun, kəlləsi küt, fikri darısqal. (M.Möcüz).

darısqallaşdırılma

darısqallaşdırılmaq [darısqallaşdırılmax] feil

Darısqal edilmək, darısqal hala salınmaq.