Все словари

balacalıq [balacalıx] isim

1. Həcmcə, boyca, miqdarca, sayca kiçiklik, xırdalıq, azlıq; balaca şeyin halı.
2. Uşaqlıq, körpəlik. □ Balacalığında çox nadinc idi. Balacalığına baxma, çox zirəkdir.

balacanlı [balacannı] sifət

Öz uşaqlarını həddən artıq sevən, uşaqcanlı. □ Balacanlı adam.

balacıq [balacıx] isim

"Bala" sözünün nəvaziş forması. □ Balacığım, harada idin? Əziz balacığım.

baladadaş [baladadaş] isim

Dialekt. Təzə gəlinin kiçik qaynına verdiyi ləqəb.

baladəmir [baladəmir] isim 

Dialekt. Xam gönü aşılamağa məxsus alət.

balaəmi [balaəmi] isim

Dialekt. Uşaqların kiçik əmilərinə verdikləri ad.

balağagirən [balağagirən] isim

Dialekt. Fitilinə od vurduqda yerdə yana-yana fırlanan kiçik fişəng.

balaq¹ [balax] isim

Tumanın, şalvarın, dizliyin ayağa düşən tərəfi. □ Şalvarın balağı çirklənib.

balaq² [balax] isim

Camış balası, körpə kəlçə. □ ..Mürşüd camış balaqlarını suvarmaq üçün çaya aparmışdı. (Ə.Vəliyev).

balaq³ [balax] isim

Dialekt. Qamışabənzər, içi boş, buğumlu yemlik bitki.

balaqan [balaqan] isim fars

Keçmişdə kütləvi teatr tamaşaları üçün açıq havada taxtadan düzəldilən müvəqqəti yüngül tikili, burada göstərilən ibtidai tamaşa. □ Balaqan – səyyar küçə teatrına deyilir. (Ə.Bədəlbəyli)

balalama

balalamaq [balalamax] feil

1. Bala doğmaq. □ Camış balaladı. Pişik balaladı.
2. Artmaq, çoxalmaq, törəyib artmaq. □ Milçəklər balalayıblar.

balalayka [balalayk'a] isim rus

Üçsimli rus çalğı aləti. □ Balalaykanın yaranma tarixi təxminən XVII əsr hesab olunur.

balalı [balalı] sifət

Yanında balası olan. □ Balalı inək. Balalı qoyun. Balalı camış.

balalıq [balalıx] isim

Anatomiya. Heyvanlarda rüşeymin inkişaf etdiyi daxili üzv.

balapuş [balapuş] isim fars

Arxaizm. Üstdən geyilən paltar. □ Yarım nə gözəl geyinib, əlvan bəzənibdir; Balapuşu yaşıl. (M.P.Vaqif)