Все словари

ədəbiləşdirilmək [ədəbiləşdirilməx'] feil

Dili və üslubu üzərində işlənilərək ədəbi şəklə salınmaq (əsər).

ədəbiləşdirmə

ədəbiləşdirmək [ədəbiləşdirməx'] feil

Əsərin dili və üslubu üzərində işləyərək onu ədəbi şəklə salmaq.

ədəbistan [ədəbistan] isim ərəb/fars

Arxaizm. Əsil mənası “ədəb, tərbiyə yeri, ədəb öyrədilən yer” olub, köhnə ədəbiyyatda “məktəb” mənasında işlənmişdir. □ “Ülfət” kəsilib, toxtadı “Bürhani-tərəqqi”; Məhv oldu “Həmiyyət”, ədəbistan da qapandı. (M.Ə.Sabir).

ədəbiyyat [ədəbiyat] isim ərəb

1. Hər hansı bir xalqın, dövrün və ya bütün bəşəriyyətin yaratdığı elmi, bədii, fəlsəfi və s. əsərlərin məcmusu. □ Ədəbiyyat dedikdə, yalnız bədii əsərlər deyil, həmçinin geniş mənada, bütün yazılı əsərlər nəzərdə tutulur. (M.İbrahimov).
2. Bədii əsərlərin məcmusu. □ Orta əsrlər Azərbaycan ədəbiyyatı. Ortaq türk ədəbiy- yatı. Klassik ədəbiyyat.
3. Müəyyən bilik sahəsinə və ya məsələyə aid çap olunmuş əsərlər. □ Siyasi ədəbiyyat nəşriyyatı.

ədəbiyyatbaz [ədəbiyatbaz] isim ərəb/fars

Ədəbiyyatın (xüsusilə poeziyanın) mahiyyətini dərindən dərk etmədən onunla məşğul olan və ədəbiyyatdan dəm vurmağı sevən adam; şeirbaz.

ədəbiyyatbazlıq [ədəbiyatbazdıx] isim

Ədəbiyyatı (xüsusilə poeziyanı) dərindən dərk etmədən onunla məşğul olma, ədəbiyyatdan dəm vurmağı sevmə; şeirbazlıq.

ədəbiyyatçı [ədəbiyatçı] isim

1. Ədəbiyyatşünaslıq elmi ilə məşğul olan alim, ədəbiyyatşünaslıq mütəxəssisi. □ Ədəbiyyatçı alim.
2. Ali məktəbin ədəbiyyat fakültəsi tələbəsi.

ədəbiyyatçılıq [ədəbiyatçılıx] isim

ədəbiyyatşünas [ədəbiyatşünas] isim ərəb/fars

Ədəbiyyatşünaslıq elmi ilə məşğul olan alim, ədəbiyyatşünaslıq mütəxəssisi. □ Ədəbiyyatşünas professor.

ədəbiyyatşünaslıq [ədəbiyatşünasdıx'] isim

Ədəbiyyat tarixi və nəzəriyyəsindən, habelə ədəbi tənqiddən bəhs edən elmlərin məcmusu. □ Azərbaycan ədəbiyyatşünaslığı. Ədəbiyyatşünaslıq elmi.

ədəblə [ədəpnən] zərf

Əxlaq qaydalarına riayətlə, əxlaq və hərəkətdə, danışıqda nəzakətlə, incəliklə; hörmətlə, ehtiramla, sayğıla. □ Ədəblə danışmaq. Ədəblə hərəkət etmək.

ədəbləndirmə

ədəbləndirmək [ədəpləndirməx'] feil

Ədəb öyrətmək, ədəb vermək; tərbiyələndirmək. □ Uşaqları döyərək deyil, başa salaraq ədəbləndirmək lazımdır.

ədəblənmə