Все словари

əcəmi [əcəmi] sifət ərəb

1. Arxaizm. Qeyri-ərəb qövm və tayfalardan birinə mənsub olan, ərəb olmayan.
2. Arxaizm. İranlı, fars.
3. Arxaizm. Məcazi mənada: yad, özgə, yabançı.

əcər [əcər] isim

Təzəlik, işlənməmiş olma. □ Vur-tut ikicə ilin gəlini olan, gəlinlik paltarının əcəri solmayan Keysubəyimin nisgili ürəyində, arzusu gözündə qalmışdı. (Ə.Vəliyev).

əcəri [əcəri] sifət

Təzə, qədtəzə, heç geyilməmiş, işlənməmiş. □ Əcəri don. Əcəri yorğanüzü.

əcərli [əcərri]

əcib [əcib] ərəb

əcibə [əcibə] ərəb

əcinnə [əcinnə] isim ərəb

Arxaizm. Cin. □ Hə, indi başa düşdüm, doğrudan da, deyəsən, sən çox ağıllı əcinnəsən. (Ə.Haqverdiyev).

əclaf [əjlaf] sifət ərəb

Vulqarizm. Alçaq, rəzil. □ O vaxt bizim nahiyənin pristavı Navedski adında çox rəhmsiz və əclaf bir adam idi. (Ə.Vəliyev).

əclaflıq [əjlaflıx'] isim

Alçaqlıq, rəzillik, rəzalət. □ Mən bu sirri ürəyimdə qəbrə aparacağam. Amma boynuna al ki, əclaflıq eləmisən. (İ.Məlikzadə).

əcnəbi [əcnəbi] sifət ərəb

1. Başqa xalqa, millətə mənsub olan; xarici. □ Əcnəbi mallar. Əcnəbi dillər. Əcnəbi ölkələr.

2. İsim kimi: başqa ölkənin vətəndaşı, təbəəsi; xarici. □ Əcnəbilər üçün təşkil olunmuş sərgi.

əcr [əcr] isim ərəb

Arxaizm. Bir iş müqabilində verilən əvəz; qarşılıq, cəza. □ Yaxşılığın əcri gələr. (Atalar sözü).

əcuzə [əcu:zə] isim ərəb

Pisxasiyyətli və bədləkər arvad.

əcz [əcz] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda acizlik, iqtidarsızlıq mənalarında işlənmişdir. □ Əcz ilə dedi ki: “Ey xudavənd; Şahənşəhi-adilü xirədmənd!” (M.Füzuli).

əcza [əcza] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda bir şeyin tərkibini təşkil edən xırda hissəciklər; cüzlər mənasında işlənmişdir. □ ..bu gün iksir tamam və təkmil olan saatda və əcza butədə qaynayan vaxtda bu yerə ayaq basdınız. (M.F.Axundzadə).
2. Dərman maddələri; dərman, dava. □ Bu əcza qulluqçu naxoş olanda alınmışdı. (C.Cabbarlı).

əczaçı [əczaçı] isim

Dərman hazırlanması və satışı üzrə mütəxəssis, farmasevt. □ Fakültə xüsusi şöbələrdə diş həkimləri və əczaçılar da hazırlayır. (M.Topçubaşov).