Все словари

şaxtaçı [şaxtaçı] isim

Şaxtada işləyən fəhlə, mədən fəhləsi. □ Şaxtaçı günü. Metro inşaatı şaxtaçıları.

şaxtalı [şaxdalı] sifət

Bərk soyuq. □ Şaxtalı günlər. Şaxtalı gecə.

şaxtyor [şaxtyor]

şaiq [şa:yik'] sifət ərəb

Klassik ədəbiyyatda bir şeyə böyük şövqü, həvəsi, meyli olan; şövqlü mənalarında işlənmişdir.

şair [şa:yir] isim ərəb

Şeir söyləyən və ya yazan şəxs; təbiətində şeir söyləmək və yazmaq qabiliyyəti olan şəxs. □ Sabir Azərbaycanın böyük satirik şairidir.

şairanə [şa:yira:nə] sifət ərəb/fars

1. Şairə xas, şair kimi, şairə məxsus; bədii. □ ..şairanə duyğularla yaşayan bir gənc olmuşdu. (S.Rəhimov).
2. Zərf kimi: şairə xas, şair kimi, şairə məxsus; bədii.
3. Məcazi mənada: gözəl, qəşəng, füsunkar, məftunedici, valehedici. □ Nə qədər şairanə bir xilqət! Yerə enmişdir adətən cənnət! (H.Cavid).
4. Zərf kimi məcazi mənada: gözəl, qəşəng, füsunkar, məftunedici, valehedici.

şairə [şa:yirə] isim ərəb

Qadın şair. □ Cəfərin bibisi şairə idi. (M.Arif).

şairkönüllü [şa:yirkönüllü] sifət

Şair xasiyyətli, şair təbiətli, həssasqəlbli, incəqəlbli. □ Şairkönüllü adam.

şairlik [şa:yirrix'] isim

Şeir yazma, şeir qoşma sənəti. □ Cəfər ... ondan şairlik ilhamı almağa çalışırdı. (M.Arif).

şakər [şa:kər] isim ərəb

Xasiyyət, adət, vərdiş, əda. □ Bildirçinin bir qəribə şakəri vardır ki, yeri gen olsa oxumaz. (H.Sarabski).

şaq [şak']

şaqhaşaq [şak'haşak'] zərf

Şarıltı ilə, gurultu ilə, gur səslə. □ Sel şaqhaşaq üzüaşağı tökülürdü.

şaqırdamaq [şaqırdamax] feil

Cəh-cəh vurmaq, cəh-cəhlə ötmək, oxumaq. □ Ağzında min bir dastan; Bülbül kimi şaqırdar. (A.Şaiq).

şaqırtı [şaqırtı]

şaqq [şak'q]

Atılan güllədən və ya sınan ağacdan, budaqdan çıxan səsi bildirən təqlidi söz. □ Şaqq güllə səsi eşidildi. Şaqq ağac sındı.