Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

avanqardizm

fr. avant – qabaq, irəli + garde – qorumaq, mühafizə etmək

Ədəbiyyat və incəsənətdə yaradıcılıq ənənələrini inkar edən cərəyanlara verilən ümumi ad.

A. bədii əsərdə özünü, əsasən, ifadə tərzində, məzmun və formada, dil-üslub xüsusiyyətlərində göstərir. Modernizmlə müqayisədə daha radikal istiqamətdir. A. XX əsrin 20-ci illərində yaranıb, 30-cu illərdə, sosializm realizmi yaradıcılıq metodunun təşəkkül tapması ilə fəaliyyəti daralıb. XX əsrin 90-cı illərindən başlayaraq Azərbaycan ədəbiyyatı və incəsənətində də təzahür edib. Avropada dadaizm, sürrealizm, futurizm, kubizm cərəyanlarının nümayəndələri avanqard ədəbiyyatın nümayəndələri hesab olunur.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

avtonim

yun. autos – özü + onyma – ad

Təxəllüslə yazan yazıçının əsl adı.

Söz adamlarının əksəriyyəti yaradıcılığının müəyyən dövründə soyadlarını əvəz edən təxəllüsdən istifadə edirlər. Bu səbəbdən bəzən onların əsl adı oxucuya məlum olmur. Məsələn, Xaqani Şirvaninin A.-i – Əfzələddin İbrahim Əli oğlu, Mirzə Ələkbər Sabirin avtonimi – Mirzə Ələkbər Tahirzadədir.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

ayaqlı müxəmməs

Aşıq yaradıcılığında müxəmməs janrının bir forması.

Hər 5 misralıq bəndin sonuna bir yarımmisra əlavə edilməklə yaradılır.

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

aytıs

Qazax, qaraqalpaq və qırğız poeziyasında akınların mahnı yarışı.

Şifahi xalq şeirinin geniş yayılmış ənənəvi formalarından biri. Bütün xüsusiyyətləri ilə Azərbaycan şair və aşıqlarının deyişmələrini xatırladır.

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

bab

Qədim əlyazma kitablarının mövzu baxımından bölünən hissəsi, fəsil.

B.-la cüz oxşar anlayışlardır. Lakin cüzdən fərqli olaraq kitabda B.-ların həcmi müxtəlif ola bilər.

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti