Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

deyim

Zamanın sınağından çıxmış yaddaqalan ifadələr, məsəllər, inanclar, sınamalar və s.

Bir çox D.-lərin mənşəyi məlumdur. Onlar məşhur tarixi şəxsiyyətlərin, ədiblərin və ya ədəbi qəhrəmanların müəyyən situasiya ilə bağlı söylədikləri ifadələrdir; məs.: İtə ataram, yada satmaram (Mir Cəlal, “Bir gəncin manifesti”). Atalar sözündən fərqli olaraq D. heç bir müdrik fikir ehtiva etməyə də bilər. Məsələn, M.Ə.Sabirin Mən də müsəlmanam, a şirvanlılar misrasını D. kimi qəbul etmək olar. D.-lərin bir qismi konkret tarixi mənbələrə əsaslanır, bir qismi isə rəvayət xarakterli olur. İfadə kəskinliyi, ritorik fiqurlar, bədii ifadə vasitələri D. üçün səciyyəvi xüsusiyyətlərdir. Nümunə: Əmir Teymurun görüşünə gedən İbrahim Xəlilullah hər hədiyyədən 9 dənə aparıbmış. Yalnız qulların sayı 8 imiş. Teymurun sual dolu baxışlarını görən İbrahim deyir: “Doqquzuncu qul mən özüməm”. Bu rəvayətdə İbrahimin sonuncu sözləri D. kimi yaddaşlarda qalıb.

See also:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti