Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
yırtıq [yırtıx] sifət
1. Cırığı, deşik yeri olan; yırtılmış, köhnəlib dağılmış; üzül- müş, parça-parça, deşik-deşik olmuş. □ Yırtıq corab. Yırtıq ayaqqabı. Yırtıq tutmaq (bir şeyin yırtığını tikmək, gözəmək).
2. Hər hansı bir orqanın, adətən nazik bağırsağın dəri altına çıxmasından ibarət xəstəlik; dəbə.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti