1. Dinc, sakit, fağır, aciz. □ Yazıq adam.
2. Acınacaqlı, zavallı, bədbəxt. □ Yazıq Qurban, sən qəbrini öz əlinlə qazdın, – dedi. (A.Şaiq).
3. İntonasiyadan asılı olaraq bəzən kinayə, etinasızlıq, istehza məqamında işlənir. □ Ay yazıq!
Dialekt. Yumurtladığı yerini yadırğamış, yayınmış. □ Yazıq toyuqdan yumurta umma.
Həmçinin bax: