1. Yaman, pis. □ Aşıq yamanca deyil; Xalın yamanca deyil; Günümüz belə keçsə; Yenə yamanca deyil. (Sarı Aşıq).
2. Çox, olduqca. □ ...Hər nə isə, yamanca şeytandır. (N.Vəzirov).
3. Zərf kimi: çox, olduqca. □ Yoxuşun tən ortasında, qırıldı boyunduruq; Yamanca qaldınız boynuburuq. (O.Sarıvəlli).
4. İsim kimi: yaman, pis adam, şey və s. □ Yamanca, sən dur burada, mən yaxşıcanı tapınca. (Atalar sözü).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti