Azərbaycan dastanlarının leksikası

ərəb. seyr, fars. – gah

Seyr yeri, gəzinti üçün səfalı, mənzərəli yer. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Töhva tərlan ulaşubdur bil, azın!

Yer hay, məlum, bil, azın, broy!

Bizim ellər seyrəngahdır, dol, sonam!

Dol, broy-broy!

(M.Elyas “Nəğmələr kitabı”)