1. İsrafa yol vermə, artıq və lazımsız yerə xərcləmə, dağıtma. □ İsrafçılıq etmək.
2. Özünə inanılıb tapşırılan pulu, malı və s.-ni israf etmə, öz məqsədləri üçün xərcləmə, sərf etmə. □ ..Onun boynuna üç təqsir sarınmışdı – “saxtakarlıq, israfçılıq və qatillik!” (S.Rəhimov).