əhval-pürsan

ər. əhval, fars. pürsan – soruşma

Əhvallaşma, hal-əhval tutma. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Koroğlu dedi:

– Çənlibel qoruqçusuyam.

Bolu bəy sevindi ki, yaxşı oldu. Bundan əhval-pürsan olub Çənlibeldən bir az xəbər tutaram. (“Koroğlu ilə Bolu bəy”)

İşdən əhval-pürsan olanda Əhməd tacirbaşı özü Koroğlunun necə fənd gəlib, onları aldatmağına afərin dedi. (“Koroğlunun Bayazid səfəri”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası