Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
deşik [deşix'] isim
1. Dəlik, dərin daz çuxur. □ Deşiyi bərkitmək. Deşikdən siçan çıxdı.
2. Boşluq, boş yer. □ Yuvanın deşiyi.
3. Cırıq yer, yırtıq yer, deşilmiş yer. □ Vedrə deşiyindən damır.
4. Sifət kimi: cırıq, yırtıq, deşilmiş, cırılmış. □ Deşik kisə. Deşik qazan. Deşik corab.
5. Bir şeyin (burnun, qulağın və s.-nin) dairəvi şəkildə olan içi. □ Burun deşiyi. Qulaq deşiyi.
Həmçinin bax: