Özündən əvvəl gələn üzvün mənasını aydınlaşdıran, konkretləşdirən söz və ya söz birləşməsi.
Əlavələr aid olduqları üzvdən sonra gəlir, həmin üzvün sintaktik funksiyasını daşıyır və ondan fasilə, intonasiya ilə ayrılır. Yazıda əlavələr aid olduğu üzvdən, əsasən, tire (–) ilə ayrılır: Bu kiçik şəhər – karvansara onların məhbəsi idi (F.Kərimzadə). Bəzən əlavələrdən əvvəl vergül də qoyulur: Dünən, fevralın 2-də Gənclər gününü qeyd etdik. Cümlə üzvü ilə onun əlavəsi arasında “yəni” bağlayıcısı da işlədilə bilər. Bu zaman ondan əvvəl vergül qoyulur: Aşağıda, yəni çayın kənarında xeyli adam var idi. Bütün cümlə üzvlərinin, eləcə də cümlədən xitabların əlavəsi ola bilər.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti