Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
burunlamaq [burunnamax] feil
1. Burun ilə eşmək, dağıtmaq, vurmaq. □ Öküzlər otu burunlayıb dağıtdı.
2. Məcazi mənada: təqib etmək, gözümçıxdıya salmaq, gözü götürməmək, sıxışdırmaq. □ Qız fındığı öz qiymətindən ucuz satdığı üçün köhnə alverçilər onu burunlamağa başladılar. (M.S.Ordubadi).