Azərbaycan dastanlarının leksikası

bi – fars. + qafil – ər.

Qəfildən, birdən. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Gördü bığlar hər biri balta sapından yoğun, en enə gedib, beyqafıl döşəndi bunun ayaqlarına. (“Həmzənin Qıratı aparmağı” (“Həmzə-Teymur”)