1. Bir şeyi əlləri ilə yuxarıya atmaq və yerə düşərkən tutmaq. Sevgi və hörmət əlaməti olaraq, bir adamı əlləri üstündə yuxarı atmaq və tutmaq. □ Vahid Nəzirəni qolları arasına alıb oynadır, top kimi atıb-tuturdu (Mir Cəlal).
2. Məcazi mənada: əzizləmək. □ O, körpəsini atıb-tutur, üz-gözündən öpürdü.
3. Məcazi mənada: ətraflı düşünmək, ölçüb-biçmək. □ Məsələni qabaqca atıb-tutmaq lazım idi.