yun. poly – çoxsaylı fleksiya, hallanma
Üslubi fiqur: eyni sözün ismin müxtəlif hallarında işlədilməsi.
P. annominasiya və epimona ilə yaxın fiqurdur. Fərq yalnız ondadır ki, burada sözün müxtəlif qrammatik formaları dedikdə yalnız ismin müxtəlif halları nəzərdə tutulur; məsələn:
Məni məndə demə, məndə deyiləm,
Bir mən vardır məndə məndən içəri. (Yunus Əmrə)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti