Словари
Tarix terminləri lüğəti
ovçuluq
Öldürülən vəhşi heyvan və quşların ətinin qidada, dərisinin (xəzinin) isə təsərrüfatda istifadə edilməsi ilə bağlı olan fəaliyyət sahəsi.
O. yığıcılıqla birlikdə insanın təsərrüfat fəaliyyətinin ən qədim sahələrindən biridir, hələ Paleolit dövründə yaranıb və ilk vaxtlar kollektiv xarakter daşıyıb. Əldə edilmiş qənimət də kollektiv şəkildə istehlak olunub. Sonralar insan cəmiyyətinin inkişafı və ov silahlarının təkmilləşməsi ilə əlaqədar fərdi O. yaranıb. Ən qədim zamanlarda ov alətləri – daş parçaları, daş baltalar, dəyənək, toppuz, nizə və s.-dən ibarət olub, daha sonra xəncər, bıçaq, müxtəlif torlar və tələlərdən istifadə edilməyə başlanıb. Mezolit dövründə ox və kamanın ixtirası O.-un inkişafına böyük təkan verib. XII əsrdə odlu silahlar yaradılana qədər ox və kaman dünya xalqlarının əksəriyyətində əsas ov silahı olub.
Tarix terminləri lüğəti