Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

mərsiyə

Orta әsrlәr Şәrq, o cümlәdәn Azәrbaycan poeziyasında geniş yayılmış, ölümlә, yasla әlaqәdar kәdәrli şeir.

Dini şəxsiyyətlərin, müqəddəslərin, hökmdarların, xalq qəhrə­manlarının və başqalarının ölümündən doğan kədəri ifadə edən şeirdir. M. məzmununa görə şifahi xalq ədəbiyyatındakı ağıları xatırlatsa da, kompozisiya, üslub vә dil cәhәtdәn ondan çox fәrqlәnir. Fәxriyyә vә mәdhiyyә kimi, M.-nin dә müәyyәn konkret әdәbi forması yoxdur. O, çox vaxt qәsidә vә mәsnәvi şәklindә yazılır. Tәk-tәk hallarda qәzәl vә başqa şәkillәrdә dә M.-lәrә tәsadüf olunur. Ədəbiyyatımızda Ə.Xaqaninin oğlunun ölümünə həsr etdiyi M. çox məşhurdur. M.Ə.Sabir Həsən bəy Zərdabinin ölümü ilə bağlı M. yazıb. M.Füzulinin M.-ləri isə daha çox dini şəxsiyyətlərlə bağlı yazılıb.

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti