Baş və budaq cümlələri bir-birinə bağlayan, adətən, sual əvəzlikləri və ya sual əvəzlikləri + “ki” ədatı ilə ifadə olunan vasitə.
Sual əvəzlikləri bağlayıcı sözlər kimi işləndikdə sual mənasını itirir və sintaktik funksiya daşıyır; məs.: Kim ki insanı sevər, aşiqi hürriyyət olur (M.Ə.Sabir). Nə tökərsən aşına, o çıxar qaşığına. Bağlayıcı sözlər həmişə budaq cümlədə işlənir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti