Все словари

şit-şor [şit-şor] isim

Şitini-şorunu çıxarmaq şəklində – öz hərəkətində hədd-hüdud bilməmək, həddini aşmaq, ağ eləmək, ifrata varmaq.

şiv [şiv] isim

Ağacın nazik, kiçik budağı, cavan budaq. □ Söyüd şivləri qırıldıqca yasavullar yenisini gətirirdilər. (Mir Cəlal).

şivaizm [şivaizm] isim

Hindistanda dağıdıcı allah Şivanın adından dini cərəyan.

şivə [şi:və] isim fars

1. Danışma tərzi, tələffüz tərzi, tələffüz; üsul, tərz, tövr. □ ...şairanə bir şivə ilə mənə dedi. (C.Məmmədquluzadə).
2.  Dilçilik. Bir əraziyə, məhəllə aid olan dialektin yerli növü.
3. Naz, qəmzə, əda, işvə. □  Mehribanın xoş bir işvə ilə ona xitab etməsi həyəcanını artırdı. (S.Hüseyn). 
4. Məcazi mənada: hərəkətdə, danışıqda sünilik, saxtalıq, ikiüzlülük. □ ...Cəmilin hərəkətləri olub yalan, büxl, şivə, müftəxorluq. (N.Vəzirov).
5. Klassik ədəbiyyatda fəryad, fəğan, nalə mənalarında işlənmişdir. □ Batdın genə bəxtim kimi bilməm nə qərayə; Qurban sənə, bu şivəyi-matəm nə üçündür? (S.Ə.Şirvani).

şivəbazlıq [şi:vəbazdıx] isim

İşvəbazlıq; naz satma, işvə satma xasiyyəti.

şivəbaz [şi:vəbaz] sifət fars

Şivəli, nazlı, ədalı.

şivəkar [şi:vəkar]

şivəli [şi:vəli] sifət

Yazlı, qəmzəli, ədalı, cilvəli, işvəkar. □ Şivəli gözlər.

şivən [şivən] isim fars

Fəryad, fəğan, nalə, bərk ağlaşma, matəm, yas. □ Ölüsü bir gün, şivəni min gün. (Atalar sözü).

şivənli [şivənni] sifət

Faciəli, dəhşətli, məşum. □ Şivənli səs.

şivərək [şivərəx'] sifət

1. Düz, uzun və nazik. □ Şivərək ağac. Şivərək budaq.
2. Məcazi mənada: nazik və boylu-buxunlu. □ Şivərək oğlan. Şivərək uşaq.

şivərən [şivərən] isim

Botanika. Xalq təbabətində toxumu yanğıkəsən dərman kimi işlədilən ot bitkisi.

şivləmə [şivləmə]

şivləmək [şivləməx'] feil

Şiv əmələ gəlmək, şiv qalxmaq, şiv çıxmaq. □ Şil-küt olmuş ağaclar yarpaqlarını sağaldır, şivləyirdi. (S.Rəhimov).

şkaf [şk'af] isim

Paltar, kitab, qab-qacaq və s. qoymaq üçün irili-xırdalı gözləri olan qapılı mebel növü; dolab. □ Divar şkafı. Güzgülü şkaf. Kitab şkafı.