Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
işvəkar [işvəkar] sifət ərəb/fars
1. Öz qəmzəli baxışları ilə kişiləri məftun edən; işvəli, qəmzəli. □ İşvəkar qadın.
2. İsim kimi: dilbər. □ ..Bir afətə, bir nigarə uydum; Bir qəmzəli işvəkarə uydum. (H.Cavid).