Все словари

tayalatma

tayalatmaq [tayalatmax] feil

Ot, küləş, taxıl, pambıq və s.-ni saxlamaq üçün toplayıb taya düzəltdirmək, taya vurdurmaq. □ Qurumuş otu tayalatmaq. Pambığı tayalatmaq.

tayavuran [tayavuran] isim

1. Ot, taxıl, pambıq və s.-dən taya düzəldən maşın və s.
2. Sifət kimi: ot, taxıl, pambıq və s.-dən taya düzəldən. □ Tayavuran maşın.

tayayaq [tayayax]

tayayaqlı [tayayaxlı]

taybatay [taybatay] zərf

Hər iki tayı tamamilə açıq halda. □ Pəncərə taybatay açıqdır.

taybuynuz [taybuynuz]

taybuynuzlu [taybuynuzdu]

taydəyişik [taydəyişix'] sifət

Cüt olmayan, komplekt olmayan, dəyişik salınmış. □ Taydəyişik tufli.

tayfa [tayfa] isim ərəb

1. Tarix. Sinifli cəmiyyətdən əvvəlki dövrdə adamların qohumluq münasibətinə, dil və ərazi ümumiliyinə əsaslanan birliyi; qövm. □ Köçəri tayfalar.

2. Xalq, millət mənasında.
3. Qohum, qəbilə, qohum-əqrəba. □ Müəllim yaxşı bilirdi ki, Qəhrəmangilin bütün tayfasında bir nəfər də olsa savadlı adam yoxdur. (S.Rəhimov).
4. Ümumi bir xüsusiyyəti (əsasən ixtisası, sənəti, zehniyyəti) ilə birləşən adamlar dəstəsi, qrupu. □ ..Orasını doğru deyirsən, həqiqət tacir tayfası mənim xoşuma gəlir. (Ü.Hacıbəyli).

taygöz [taygöz] sifət

1. Birgözlü. □ ..qəbul otağına keçəndə taygöz yasavulbaşını qapıda gördü. (M.Rzaquluzadə).
2. Bir gözünün şüşəsi olmayan və ya sınıq olan (eynək, binokl və s. haqqında). □ Zülfüqar deyinə-deyinə taygöz çeşməyi burnunun üstünə qoyub, sədrin yanına qaçdı. (B.Bayramov).

taygözlü [taygözdü]

taykeş [taykeş]

tayqıç [tayqıç]