Все словари

tələsmədən [tələsmədən] zərf

Tələsməyərək, aramla, sakitcə, yavaş-yavaş, ağır-ağır. □ Teymur tələsmədən ağır addımlarla yoluna davam etdi. (H.Seyilbəyli).

tələsmək [tələsməx'] feil

Bir işi mümkün qədər tez yerinə yetirməyə çalışmaq; səbirsizlik göstərmək; bir yerə tez çatmağa çalışmaq. □ Bağban tələsər, armud vaxtında yetişər. (Atalar sözü).

tələt [tələt] isim ərəb

1. Üz, sima. 
2. Görkəm, zahiri görünüş. 
3. Tülu etmə, çıxma (Günəş).

təlx [təlx] sifət fars

1. Acı. 
2. Məcazi mənada: pis. □ Ovqatımı təlx elədi.

təlxək [təlxəx'] isim

1. Keçmişdə padşahların, feodalların saraylarında gülməli hərəkətləri və zarafatları ilə öz ağalarını və onların qonaqlarını əyləndirən şəxs. □ Saray təlxəyi. Təlxəklər bütün kələklərini meydana qoydular. (Y.V.Çəmənzəminli). 
2. Keçmişdə meydanlarda, küçələrdə və s. yerlərdə gülməli nömrələr göstərən, adamları güldürən, əyləndirən, zarafatcıl adam; oyunbaz. □ ..istedadlı bir təlxək idi, həm özü gülürdü, həm də başqalarını güldürürdü. (M.Hüseyn).

təlxəklik [təlxəx'lix'] isim

1. Təlxəyin işi, peşəsi. □ ..Belə mirzələrin peşəsi təlxəklikdir. (S.Rəhimov).
2. Adam güldürmə, oyunbazlıq. □ Təlxəklikdən əl çək!

təlif [təlif] isim ərəb

Kitab tərtib etmə, əsər yazma.

təliqə [tə:liqə] isim ərəb

Müəyyən məsələ haqqında rəsmi məktub. □ Rüstəm bəy hirsindən təliqəni kənara atıb düşüncəyə daldı. (Y.V.Çəmənzəminli).

təlim [tə:lim] isim ərəb

1. Öyrətmə, dərs vermə, oxutma, tədris. □ Zərdabi Azərbaycan dilində təlimə xüsusi diqqət verirdi.
2. Qoşun və s. nizami bölmələrdə əsgərə döyüş və silah işlətmə üsul və qaydalarını öyrətmə; əsgəri məşq. □ Atəş təlimi. Topçuluq təlimi.
3. Hər hansı bir sahə haqqında nəzəriyyə, nəzəri sistem, nəzəri müddəaların məcmusu. 
4. Hər hansı bir alimin, mütəfəkkirin əsas müddəaları, görüşlərinin məcmusu, görüşlər sistemi. □ H.Zərdabinin təbiət haqqındakı təlimi.

təlimat [tə:limat] isim ərəb

Bir şeyi həyata keçirmək üçün qayda və üsullar müəyyən edən yazılı göstəriş; əmrnamə. □ ..Təlimatda, göstərişdə ayrı şeylər də yazılıb. (Ə.Vəliyev).

təlimatçı [tə:limatçı] isim

1. Dövlət, kooperativ və ya ictimai təşkilatların, öz tabeliklərində olan idarələrin və işçilərin fəaliyyətini yoxlayan və işi necə qurmaq haqqında onlara göstəriş verən işçisi. □ Seçki günü camaat toplandı, mərkəzdən gələn təlimatçı nitq söylədi və nitqdə kəndin ümum qadınlarının seçkidə ciddi iştirakını tələb etdi. (B.Talıblı).
2. Müəyyən sənət, ixtisas öyrədən adam. □ İstehsalat təlimi təlimatçısı. İdman təlimatçısı.

təlimatçılıq [tə:limatçılıx] isim

Təlimatçının işi. □ Mədəd muzdurlar komitəsinin təlimatçılığı vəzifəsində çalışar, əsas etibarilə kulaklarla muzdurlar arasında şərtnamə bağlardı. (S.Rəhimov).

təlimatlandırma

təlimatlandırmaq [tə:limatdandırmax] feil

Bir işi necə görmək haqqında izahat vermək, təlimat vermək, rəhbər göstəriş vermək, öyrətmək. □ Katib .. ayrılan on iki nəfəri təlimatlandırırdı. (Ə.Əbülhəsən).

təlimçi [tə:limçi] isim

Heyvanlara təlim verməklə məşğul olan adam. □ ..Ayı təlimçisi Valentin Filatovun çıxışları tamaşaçıları xüsusilə valeh edir.