Все словари

savadlı¹ [savatdı] sifət

1. Yazıb-oxumağı bacaran. □ Biçarə tacir məktubu əl-əl gəzdirib, heç bir kəs oxuya bilməyib, Gəncədə də ki savadlı molla tapmaq mümkün deyildir. (C.Məmmədquluzadə). 
2. Qrammatik cəhətdən çox düzgün yazan və danışan. □ Savadlı tələbə. Savadlı şagird. 
3. Məcazi mənada: hər hansı bir sahədə yaxşı biliyi, məlumatı olan; bilikli. □ Savadlı həkim.

savadlı² [savatdı] sifət

Üstünə qara naxışlar çəkilmiş, savad vurulmuş gümüş şeylər haqqında.

savadlılıq [savatdılıx] isim

Savadı olma, yazıb-oxumağı bacarma.

savadsız [savatsız] sifət

1. Savadı olmayan, yazıb-oxumaq bilməyən. □ İndi ölkəmizdə savadsız adam çətin tapılar.

2. Məcazi mənada: bacarıqsız, qabiliyyətsiz, biliksiz; naşı; avam, cahil. □ .. Mən qadınların ruhunu .. öyrənmək işində çox savadsızam. (M.S.Ordubadi)

savadsızlıq [savatsızdıx] isim

1. Savadsız olma, yazıb-oxumağı bacarmama; avamlıq, cəhalət. □ .. nöqsanı yalnız savadsızlığı idi. (S.Hüseyn)

2. Məcazi mənada: bacarıqsızlıq, qabiliyyətsizlik, biliksizlik, naşılıq.

savar [savar] isim

Vaxtından gec əkilən taxıl. □ Onlar elə düşünürdülər ki, “Böyük düz” verilməzsə, pambıq üçün də torpaq bəs edər, savar səpilən gömgöy taxılı çevirib pambıq əkməzlər. (Ə.Əbülhəsən).

savaş [savaş] isim

1. Müharibə, döyüş, vuruşma, dava. □ Uzun sürdü qanlı savaş, xalqı ağır günlər aldı. (A.Şaiq). 
2. Söyüşmə, dalaşma, dava-dalaş. □ Yaz gününün yağışı – ər-arvadın savaşı. (Atalar sözü).

savaşdırma

savaşdırmaq [savaşdırmax] feil

Bir-birinin üzərinə salışdırmaq, aralarına dava salmaq; vuruşdurmaq.

savaşqan [savaşqan] sifət

Dalaşqan, davakar, savaşmağı, dalaşmağı, dava salmağı sevən. □ Savaşqan uşaq.

savaşqanlıq [savaşqannıx] isim

Savaşmağı, dava salmağı xoşlayan adamın xasiyyəti.

savaşma

savaşmaq [savaşmax] feil

Dalaşmaq, vuruşmaq, söyüşmək, küsüşmək. □ Dost dost ilə əbəs yerə savaşmaz; Sevənin sevəndən könlü bulaşmaz. (M.P.Vaqif).

savay [savay]

savayı [savayı] qoşma

Başqa, qeyri. □ Səndən savayı adamım yoxdur. Evdə uşaqdan savay adam yox idi.

say¹ [say] isim

1. Ədəd, rəqəm. □ Sayı yadda saxlamaq. Sayı öyrənmək.

2. Miqdar, kəmiyyət. □ ... Şükürlər olsun, gəldikcə ziyalılarımızın sayı artır, onları bir göndər, yanıma gəlsinlər, bir söhbət edək. (Ə.Haqverdiyev).

3. Məcazi mənada: sayılan, seçilən, hörmətli. □ Sən ulduzsan, mən ayam; Say quşlardan mən sayam; Məcnun kimi gəzərəm; Leyli müştağındayam. (Bayatı).

say² [say] isim türk