Все словари

saqınmaq [saqımmax] feil

Çəkinmək, qorunmaq, özünü saxlamaq. □ İçkidən saqınmaq. 

saqi [sa:qi] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda kef məclisində şərab və s. içki paylayan adam mənalarında işlənmişdir. □ Bir cam yetir, saqi, bu dövran belə qalmaz; Tək bir gün olur xak iləyeksan, belə qalmaz. (M.V.Vidadi).

saqit [sa:qit] sifət ərəb

Etibardan düşmüş, qüvvədən düşmüş, qüvvəsini itirmiş; dahahökm və etibarı olmayan. □ Şəban ayının 25-dən etibarən hökumətin imzası və hökumətin möhrüilə buraxılan məktub və vəsiqələrin hamısı etibardan saqitdir. (M.S.Ordubadi).

saqqa [sak'qa] isim ərəb

Arxaizm. Keçmişdə dalında, yaxud da araba ilə bulaqdan sudaşıyan adam; suçu.

saqqaquşu [sak'qaquşu] isim

Zoologiya. Sərçəkimilər fəsiləsindən olub, başında və boynundaqırmızı və sarı tükləri olan oxuyan quş.

saqqal [sak'qal] isim

1. Kişilərin üzündə və alt çənələrinin üstündə bitən tüklər. □ Uzun saqqal. Saqqal qoymaq.
2. Bəzi heyvanların və quşların çənəsinin altından sallanan tük topası. □ Keçi saqqalı.

saqqallama

saqqallamaq [sak'qallamax] feil

Dalaşarkən bir-birinin saqqalından yapışmaq, bir-birinin saqqalınıyolmaq, dartışdırmaq; savaşmaq.

saqqallanma

saqqallanmaq [sak'qallammax] feil

Üzünü saqqal basmaq, üzünə saqqal çıxmaq.

saqqallı [sak'qallı] sifət

1. Saqqalı olan, saqqal qoymuş, saqqal buraxmış. □ Saqqallı kişi. 
2. Saqqalı olan. □ Saqqallı keçi.

saqqalsız [sak'qalsız] sifət

Saqqalı olmayan.

saqqız [sak'qız] isim

Saqqızağacından sızıb çıxan, çəkildikcə uzanmaq xassəsinəmalik olan ağ kitrə (adətən ağızda çeynənmək üçün istifadə edilir). □ Səriyyə xanım ... ağzındakı saqqızını yavaş-yavaş çeynəyirdi. (M.S.Ordubadi).

saqqızağacı [sak'qızağacı] isim

Botanika. Püstə cinsindən olub meşə zolaqlarında becərilən, oduncağı möhkəm, həm də qiymətli sayılan hündür ağac; yabanı püstə. □ Püstə cinsindən olan saqqızağacı da meşə zolaqlarında becərilmək üçün geniş istifadə oluna bilər. (H.Qədirov).

sal [sal] isim

1. Plitə şəklində iri, bütöv yastı daş parçası. □ Həyətinə sal daşı döşənmiş ev iki kəllə, bir orta otaqdan ibarətdir. (Ə.Vəliyev). 
2. Sifət kimi: iri, bütöv. □ Sal buz. 
3. Sifət kimi: lay, təbəqə şəklində olan. □ Bu zaman göy qübbəsi sal dəmirə dönür. (S.Rəhimov).
4. Üzərində suda üzmək, şey daşımaq və ya bir sahildən o biri sahilə keçmək üçün bir və ya bir neçə sıra bir-birinə bağlanmış albanlardan ibarət nəqliyyat vasitəsi. □ Salın üstündəkilərdən kim isə su üzərindəki səyahətdən nəşələnərək bir ağız bayatı çağırdı. (Ə.Sadıq).