Все словари

sadalanmaq [sadalammax] feil

Adbaad, bir-bir sayılmaq. □  Məqalədə ancaq faktlar sadalanır.

sadə [sa:də] sifət fars

1. Mürəkkəb olmayan, çətin olmayan, asan həll olunan, bəsit, asan. □ Sadə məsələ. Sadə iş. 

2. Tərkibcə bəsit olan, qatışığı olmayan, mürəkkəb olmayan. □ Sadə cisim. Sadə mexanizm.
3. Təbii, adi, təmtəraqsız, sünilikdən uzaq, hamının başa düşəcəyi şəkildə, populyar. □ Sadə danışıq. Kitab sadə dildə yazılmışdır.
4. Heç bir şeylə başqalarından fərqlənməyən, ən adi, bəzək-düzəksiz, zinətsiz. □ Sadə geyim. Sadə şey. Sadə yemək.
5. Heç bir imtiyazı olmayan, adi, hamı kimi. □ Sadə fəhlə. Sadə müəllim babadır. 
6. Cəmiyyətin zəhmətkeş hissəsinə mənsub olan; əməkçi, zəhmətkeş. □ Dünyanın sadə adamları.
7. Məcazi mənada: ürəyiaçıq, sadədil, sadəqəlbli, biclik bilməyən, tezinanan. □ Çox sadə adamdır, hər şeyə inanır.

sadəcə [sa:dəcə] zərf

1. Sadə. □ Dumanlı dağlara boylanıb durur; İndidən sadəcə rəsmlər qurur. (S.Vurğun)
2. Ancaq, yalnız. □ Sadəcə mən gəldim.

sadədil [sa:dədil] sifət fars

1. Ürəyi sadə, ürəyi təmiz, hiyləbilməz; sadəqəlbli, safürəkli; avam,hər şeyə inanan, yazıq. □ Sadədil adam. 
2. Avamlıq. □ Əcəba, qüsur kimdə? Məcid əfəndidəmi? Yoxsa ondan insaf,mərhəmət uman sadədillərdəmi? (H.Cavid).

sadədillik [sa:dədillix'] isim

Sadədil olma, ürəyisaflıq, ürəyitəmizlik, hiyləbilməzlik, sadəqəlblilik, safürəklilik. □ Nazlı isə onun barəsində, sadədilliklə soruşmuşdu. (Ə.Əbülhəsən).

sadəqəlb [sa:dəqəlp]

sadəqəlblik [sa:dəqəlplix']

sadələşdirilmə

sadələşdirilmək [sa:dələşdirilməx'] feil

Sadə hala salınmaq, daha sadə edilmək, bəsitləşdirilmək,asanlaşdırılmaq.

sadələşdirmə

sadələşdirmək [sa:dələşdirməx'] feil

1. Sadə şəklə salmaq, bəsitləşdirmək, asanlaşdırmaq. Sxemisadələşdirmək. □ Maşının konstruksiyasını sadələşdirmək. Orfoqrafiyanı sadələşdirmək. 
2. Məcazi mənada: bəsitləşdirmək, bayağılaşdırmaq,məzmunsuzlaşdırmaq, dayazlaşdırmaq, lorulaşdırmaq. □ Hadisələrin mənasını sadələşdirmək.

sadələşmə

sadələşmək [sa:dələşməx'] feil

Daha sadə (bəsit) olmaq, bəsitləşmək; asanlaşmaq.

sadəlik [sa:dəlix'] isim

1. Sadə şeyin halı, bəsitlik. □ Layihənin sadəliyi.

2. Məcazi mənada: sadədillik, safürəklilik, düzürəklilik, hiyləbilməzlik, avamlıq dərəcəsinə çatan sadəlövhlük. □ Xasay öz sadəliyinə istehza ilə güldü. (M.Hüseyn).
3. Hərəkətində, davranışında adilik, təbiilik, sünilikdən uzaqlıq;təvazökarlıq. □ Əvvəl gözəllərdə gərəkdir çağlıq; Ondan sonra ola sadəlik, ağlıq. (M.P.Vaqif).

sadəlövh [sa:dəlöf] sifət

1. Ürəyi sadə, ürəyi təmiz, hiyləbilməz; sadəqəlbli, safürəkli; avam, hər şeyə inanan, yazıq. □ Məryəm on iki yaşında, qırmızıyanaq, sadəlövh bir qız idi. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Zərf kimi: avamcasına, çox sadə. □ Dostunun sualı Cəmilə çox sadəlövh göründü. (M.Hüseyn).