Все словари

rəğbət [rəğbət] isim ərəb

Meyil, təvəccöh. □ Hazırda həm iqbal, həm də məmləkət xalqının rəğbəti Qızıl Arslanın tərəfindədir. (M.S.Ordubadi).

rəğbətləndirmə

rəğbətləndirmək [rəğbətdəndirməx'] feil

Özünə cəlb etmək, istətmək, rəğbət hissi oyatmaq. □ Uşağı rəğbətləndirmək.

rəğbətli [rəğbətdi] sifət

Rəğbət hissi oyadan, xoşa gələn; yaxşı, abırlı. □ Rəğbətli geyim.

rəğmən [rəğmən] qoşma

...baxmayaraq, ...əksinə (olaraq); ...isə də, ...diyi (duğu) halda; amma, yenə də. □ Aslan, Mənsurun elmə həvəskar olmağına rəğmən onu oxutdururdu. (C.Cabbarlı).

rəhavi [rəha:vi] isim fars

Musiqi. Klassik musiqidə muğam adı.

rəhbər [rəhbər] isim fars

1. Hər hansı bir ictimai hərəkatın, partiyanın, sinfin ideoloqu, siyasi başçısı, yolgöstərəni. □ Hərəkatın rəhbərləri.

2. Bir işin başında duran, onu idarə edən adam; başçı. □ İtə səlbə atırsan – rəhbər işçiyə dəyir. (Atalar sözü).

3. Yolgöstərən. □ Sən olmasan verəməzdim mən eşqə bir məna; Bu yolda sən mənə rəhbərsən, eyləməm inkar. (H.Cavid).

4. Arxaizm. Arayış, məlumat kitabı; bir fənni, dili öyrənmək üçün kitabça. □ Rəhbəri-cəbr.

rəhbərlik [rəhbərrix'] isim

Bir işin başında durma, yol göstərmə. □ Partiyanın rəhbərliyi.

rəhm [rəhm] isim ərəb

Acıma, yazığı gəlmə, ürəyi yanma; mərhəmət. □ Narıncı oyub getmə; Qabığın soyub getmə; Mən yazığa rəhm elə; İntizar qoyub getmə. (Bayatı).

rəhmdil [rəhimdil] sifət ərəb/fars

Ürəyi rəhmli, ürəyinazik, ürəyiyumşaq. □ Qaraca qızın ürəkyandırıcı faciəsindən rəhmdil Piri kişi xeyli qəmgin oldu. (S.S.Axundov).

rəhmdilli [rəhimdilli]

rəhmdillik [rəhimdillix'] isim

Ürəyinaziklik, mərhəmətlilik, rəhmlilik, şəfqətlilik. □ Qaçayı fəhlələrə sevdirən isə onun rəhmdilliyi, hamıya bir növ ağsaqqallıq etməsi idi. (Ə.Vəliyev).

rəhmət [rəhmət] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda yazığı gəlmə, rəhm etmə, mərhəmət mənalarında işlənmişdir. □ Adam var ki, rəhmət aparar, adam da var – lənət. (Atalar sözü).

2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda nemət, bərəkət mənalarında işlənmişdir. □ Alqış sənə, ey zəhmət; Dünyaya saçan rəhmət; Sənsən bu əməklərlə. (A.Şaiq).

3. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda dindarların etiqadına görə, Allahın mərhəmətinin təzahürü olaraq yağan xeyirli yağış mənasında işlənmişdir.

4. Klassik ədəbiyyatda müsəlman dininə görə Allahın ölülərə rəhm edib günahlarını bağışlaması mənasında işlənmişdir. □ Gərçi, ey dil, yar üçün üz verdi yüz möhnət sana; Zərrəcə qəti-məhəbbət etmədin, rəhmət sana. (M.Füzuli).

rəhmətlik [rəhmətdix'] isim

1. Adı çəkilməyərək nəzərdə tutulan ölmüş şəxs; mərhum. □ Rəhmətlik məni çox istərdi, çünki məndən savayı bir özgə övladı yox idi. (C.Məmmədquluzadə).

2. Bu söz vəfat etmiş adam xatırlanarkən adının ya əvvəlinə, ya sonuna gətirilir. □ ..Rəhmətlik bibim buranın ağası olanda Cavadın atası ağsaqqal qocabir kişi idi. (B.Talıblı).

3. Yaşlı adama xitab, müraciət (tərkibdə işlənir, həm də narazılıq, məmnunsuzluq ifadə edir). □ Ah rəhmətlik balası, başını qoyub yatsana. (H.Nəzərli).

rəhmkar [rəhimkar] sifət ərəb/fars

Rəhmli. □ Rəhmkar şah.