Все словари

qabaqlar [qabaxda] zərf

Keçmişdə, keçmiş zamanlarda, əvvəllər. □ Qabaqlar bayramlar tam fərqli qeyd edilirdi.

qabaqlaşdırma

qabaqlaşdırmaq [qabaxlaşdırmax] feil

1. Tutuşdurmaq, müqayisə etmək .
2. Bir-biri ilə üzləşdirmək, üz-üzə gətirmək.

qabaqlaşma

qabaqlaşmaq [qabaxlaşmax] feil

Qarşılaşmaq, qarşı-qarşıya gəlmək, üz-üzə gəlmək; üz-üzə durmaq. □ Yolda qabaqlaşmaq.

qabaqlıq¹ [qabaxlıx] isim 

1. Qadınların alınlarına vurduqları qızıl, gümüş və s. bəzək.

2. Döşlük.

qabaqlıq² [qabaxlıx] isim

Qabaq əkilmiş yer.

qabalaşdırılma

qabalaşdırılmaq [qabalaşdırılmax] feil

Kobudlaşdırmaq, qaba şəklə salmaq; zəriflikdən, incəlikdən məhrum etmək.

qabalaşma

qabalaşmaq [qabalaşmax] feil

Qaba olmaq; zərifliyini, incəliyini itirmək; kobudlaşmaq, codlaşmaq.

qabalıq [qabalıx] isim

1. İncəlikdən, zəriflikdən məhrum olma; kobudluq, codluq. □ Mahudun qabalığı. Dərinin qabalığı. Tikişin qabalığı dərhal nəzərə çarpır.

2. Tərbiyəsizlik, ədəbsizlik, nəzakətsizlik; qaba hərəkət, qaba danışıq. □ Qabalıq etmək.

qaban [qaban] isim

1. Vəhşi donuzun erkəyi. □ Çöl donuzuna qaban da deyilir. 

2. Məcazi mənada: kobud , yekə cüssəli, yöndəmsiz və qüvvətli adam haqqında. □ Ərdovdu, qabandı, qoyma gəldi; Didarı yamandı, qoyma gəldi! (M.Ə.Sabir).

qabar [qabar] isim

1. Bədəndə dərinin altında əmələ gələn sulu qabarcıq; suluq. □ Balta vurmaqdan qollarım düşdü, əllərim suluq-suluq qabar oldu. (Ə.Haqverdiyev).
2. Çox sürtülməkdən, toxunmaqdan qalınlaşmış, sərtləşmiş ət təbəqəsi; döyənək.
3. Su üzündə yağış damcılarından əmələ gələn köpükcük; qabarcıq.

qabarböcəyi [qabarböcəyi] isim

Zoologiya. İnsan bədəninə toxunduqda və ya əzildikdə dəridə qabar əmələ gətirən bir böcək.

qabarcıq [qabarcıx] isim

Kiçik qabar.