Все словари

qaragünçülük [qaragünçülüx'] isim

Əziyyət, çox çətinlik, məşəqqət, məhrumiyyət.

qaragünlü [qaragünnü]

qaragünlük [qaragünnüx']

Qaragünlüyünü qablaşdırmaq – hər cür məhrumiyyəti, çətinliyi, təhlükəni və s. arzuolunmaz şeyləri gözü önünə almaq, ona hazır olmaq. □ ... mən binəva öz qaragünlüyümü qablaşdırdım. (S.Rüstəm).

qaragüruhçu [qaragüruhçu] isim

Tarix. Çar Rusiyasında: silahlı talançı bandaların iştirakçısı; irticaçı padşahpərəst təşkilatlardan birinin üzvü; ümumiyyətlə, qatı irticaçı. □ Qaragüruhçu dəstələr.

qaragüruhçuluq [qaragüruhçulux] isim

Qaragüruhçunun fikir və zehniyyəti, işi, əməli; qatı irticaçılıq.

qarağac [qarağac] isim

Botanika. Meşə zonalarında təsadüf edilən oduncağı bərk, qol-budaqlı böyük ağac. □ Qarağac Azərbaycanda qədim zamanlardan bəri becərilən,.. ağaclardan biridir. (Qədirov).

qarağat [qarağat] isim

Botanika. Xırda üzüm kimi salxımlı, turşməzə, qara və qırmızı meyvəsi olan kol-bitki və onun giləmeyvəsi. □ Giləmeyvələrdən qarağat, çiyələk, moruq və başqalarında “C” vitamini vardır.

qarahəllə [qarahəllə] isim

Xalq təbabətində işlətmə dərmanı kimi işlənən bitki və onun toxumu.

qaraxəbər [qaraxəbər] isim

Daim bəd danışan, pis xəbər verən adam.

qaraxət [qaraxət] sifət

Üzündə qara xətt olan.

qaraxətli [qaraxətdi]

qaraj [qaraj] isim fransız

Avtomobillərin, motosikletlərin dayanacağı və təmir edildiyi yer, bina. □ Yusif onu minik maşınına, hətta qaraja aparmaq istəmişdi. (Mir Cəlal).

qaraqabaq [qaraqabax] sifət

Üzü gülməyən, qaş-qabaqlı; üzügülməz, adamayovuşmaz. □ Qaraqabaq adam.

qaraqabaqlıq [qaraqabaxlıx] isim

Qaraqabaq adamın xasiyyəti, xüsusiyyəti; qaşqabaqlılıq, üzügülməzlik.

qaraqalpaq [qaraqalpax] isim

Qaraqalpaq MR-in əsas əhalisini təşkil edən, türk dilləri qrupuna daxil olan bir xalq və bu xalqa mənsub adam.