Все словари

qarabuğda [qarabuğda] isim

Çovdar.

qarabuğdayı [qarabuğdayı] sifət

Dərisinin rəngi buğ-dayı olan, qarabəniz. □ Gülpəri qısaboylu, dolu əndamlı, qarabuğdayı bir qız idi. (S.S.Axundov).

qaraca¹ [qaraca] sifət

1. Qara rəngli, qaramtıl.

2. Məcazi mənada: dəyərsiz, qiymətsiz mənasında. □ O qaraca qəpiyə o qədər məhəbbətimiz var ki, qeyri işlər yadımıza düşməyir. (N.Vəzirov).

qaraca² [qaraca] isim

1. Dəni qara toz halına salan taxıl xəstəliyi. 

2. Taxıl dənləri arasında olan yumru və xırda zərərli bitki dəni. □ Bu taxılın qaracası çoxdur.

qaracalı [qaracalı] sifət

İçində qaraca olan. □ Qaracalı buğda.

qaraçala [qaraçala] isim

Qara neftlə dolu çuxur, ya quyu.

qaraçı [qaraçı] isim

1. Avropa, Asiya və Afrikada köçəri və yarımköçəri qruplar halında yaşayan və əslən hindistanlı olan bir xalq. □ Qaraçı köçü. 

2. Məcazi mənada: qışqırıqçı, küy-kələkçi, həyasız.
3. Məcazi mənada: xəsis.
4. Məcazi mənada: yolçu, dilənçi.

qaraçılıq [qaraçılıx] isim

1. Qaraçı həyatı, qaraçı güzəranı, qaraçı məişəti.

2. Məcazi mənada: qışqırıqçılıq, küy-kələkçilik; həyasızca qışqırıq salma, həyasızlıq. □ Qaraçılıq lazım deyil.
3. Məcazi mənada: xəsislik.
4. Məcazi mənada: yolçuluq, dilənçilik.

qaraçıraq [qaraçırax] isim

Qara neftlə yanan çıraq. □ Tez gedib Şərəf xalanın evinə çatdım, gördüm evin içində bir qaraçıraq yanır. (H.Sarabski).

qaraçöhrə [qaraçöhrə] isim

Botanika. Neştər şəklində yarpaqları olan bir bitki. □ Qaraçöhrənin yarpaqları ensiz neştər şəklində olub, iki cərgəyə düzülmüşdür. (M.Qasımov).

qaraçörəkotu [qaraçörəx'otu] isim

Botanika. Küncüd fəsiləsindən bir bitki olub, qara və ətirli tumu.

qaraçöyrükotu [qaraçöyrüx'otu] isim

Botanika. Küncütə oxar, bir qədər ətirli tum meyvə verən cənub bitkisi; itotu.

qaradaban [qaradaban] sifət

Dialekt. Uğursuz, bədşüküm, ağırayaq. □ Elə Cahandar ağanın özü də sonradan, – qaradabansan, gələn kimi evimə qan saldın, – deyə mənim üstümə atılmazmı? (İ.Şıxlı)

qaradalaq [qaradalax]

1. Qaradalaq etmək - çox qovaraq əldən salmaq, üzmək. □ Bu vuruşmada Nəbi Haqverdi yüzbaşını qovub qaradalaq etdi. (Qaçaq Nəbi).

2. Qaradalaq etmək - qorxudub bağrını yarmaq.

qaradərili [qaradərili] sifət

1. Dərisinin rəngi qara olan. □ Qaradərili adam.

2. İsim kimi: cəm şəklində: qaradərililər – zəncilər.

qaradırnaq [qaradırnax] sifət

Dırnaqlarının rəngi qara olan. □ Xəzər sərkərdəsinin qaradırnaqlı atı insan qanına hərisdir. (M.Hüseyn).