Все словари

qaclıq [qacdıx] isim

Ziddlik, düşmənlik.

qaçağan [qaçağan] sifət

1. Çox bərk qaçan, itigedən, yerişi sürətli olan. □ Məstan bir qaçağan ahuya dönüb, indi kəməndə gəlmir. (S.Rəhimov).

2. Məcazi mənada: işlədiyi yeri tez-tez dəyişən adam.
3. Adamdan hürkən, adamayovuşmaz.

qaçağanlıq [qaçağannıx] isim

1. Qaçmaq xasiyyəti. □ Dovşan qorxaqlıq, qaçağanlıq əlamətidir. (Ə.Vəliyev).

2. Ürkəklik, adamayovuşmazlıq.

qaçaq [qaçax] isim

1. Hökumətin zülm və ədalətsizliyinə dözməyərək, həbsdən və ya sürgündən qaçan adam.

2. Bir cinayət edib hökumətdən və ya həbsdən qaçaraq, dağda və meşələrdə yaşayıb soyğunçuluqla məşğul olan adam; quldur. □ Ağa, nə üçün fikir edirsən, yoxsa qaçaqlardan qorxursan?(N.Nərimanov).
3. Bu və ya başqa bir səbəbə görə qaçmağa, baş götürüb getməyə məcbur olan adam.
4. Sifət kimi: sürüdən qaçan, sürüdə durmayan; bərk gedən, başını saxlamaq çətin olan. □ Qaçaq qoyun. Qaçaq at.
5. Sifət kimi: gömrük, rüsum verməmək üçün gizli gətirilən. □ Qaçaq mal.

qaçaqaç [qaçaqaç] isim

Bir təhlükə üzündən, yaxud başqa bir səbəbə görə qorxuya düşüb, kütləvi surətdə qaçma. □ Birdən qaçaqaç düşdü; dedilər naçalnik gəldi. (C.Məmmədquluzadə).

qaça-qaça [qaça-qaça] zərf

Qaçaraq, yüyürə-yüyürə, yüyürərək. □ Qaça-qaça gəlmək.

qaçaqçı [qaçaxçı] isim

Arxaizm. Qaçaq mal gətirməklə məşğul olan adam.

qaçaqçılıq [qaçaxçılıx] isim

Qaçaq mal gətirməklə məşğul olma; qaçaqçının işi, peşəsi.

qaçaq-quldur [qaçax-quldur] isim

Yolkəsən, qaçaq, quldur. □ Karvan gedir, yolda qaçaq-quldur qabağını kəsir.. (Y.V.Çəmənzəminli).

qaçaqlıq [qaçaxlıx] isim

1. Quldurluq. □ Görünür, çoxusu aclıqdan qaçaqlıq edir. (N.Nərimanov). 

2. Qaçaq; qaçqın adamın halı. □ Qaçaqlıq həyatı.

qaçaqmalçı [qaçaxmalçı]

qaçan [qaçan]

qaçaraq [qaçarax] zərf

Qaça-qaça, yüyürə-yüyürə; tez-tez, tez; çaparaq. □ Qaçaraq gəlmək.

qaçaraqlama

qaçaraqlamaq [qaçaraxlamax] feil

Çox tez qaçmaq, yüyürmək, götürülmək, qaçaraq getmək, ya gəlmək. □ Bir qədərdən Məcid qaçaraqlayıb bir bağlama gətirdi. (S.Rəhimov).